Balkan Trafik

This weekend I finally attended Balkan Trafik in Bozar, the yearly cultural festival on Balkan music and culture. The costumes of these dancers remind me of voodoo culture, but they are actually from Bulgaria. They’re called Kukeri from Rakovski and this cultural practice is recognized by UNESCO as intangible world heritage. Goosebumps, this resonates on a deep, preintellectual level. I like! The 12th edition of Balkan Festival will end with a Giant Horo on de Grote Markt van Brussel, from 13hrs on. Come and have a dance!

Advertenties

hidden agreements

unnamed-3

Design © Laura Pappa

Donderdag 3 mei (20.30u) is de première van Sedje Hémon | Hidden Agreements in Korzo Theater, Den Haag. Een visuele performance die ik bij deze van harte wil aanraden aan liefhebbers van beeldende kunst en hedendaagse muziek. Over het intrigerende leven van Sedje Hémon (1923-2011) is veel te vertellen. Over de wijze waarop Marianna Mayuma (kunstenaar uit de V.S.) en Andrius Arutiunian (componist van Armeens-Litouwse origine) als kunstenaars-in-residentie vanuit het huis van Sedje Hémon haar artistieke erfenis recht doen en actualiseren nog veel meer. De inzet en finesse van het jonge Haagse ensemble Modelo62 is tenslotte de laatste reden om deze voorstelling niet te missen. Volg dit blog voor updates en kom vooral kijken op 3 mei.

percussion bittersweet

max roach percussion bittersweet impulse

Dit weekend mocht ik met Kapok mee op tournee naar Zeeuws-Vlaanderen. Dit was om tal van redenen (ook persoonlijke, maar die vertel ik u lekker niet) ontzettend gaaf om te doen. Maar op dit moment moet ik simpelweg deze tip doorgeven. Uiteraard klonk er in de tourbus van Kapok fantastische muziek. Maar deze plaat! Slagwerker Remco Menting kreeg ooit de tip van de drummer van het Willem Breuker Kollektief. Garvey’s Ghost is haunting my house at the moment! Ik ga u hier geen link doorgeven, want iedere klik op youtube is een dikke vinger naar de erven Max Roach. Op bol.com kost de cd 30 euro, wat ik best aan de prijs vindt. Maar geloof me: het is iedere eurocent waard.

PERSONNEL
Alto Saxophone, Bass Clarinet, Flute – Eric Dolphy Bass – Art Davis Congas – Carlos ‘Potato’ Valdez* (tracks: A1, A3, B6) Cowbell – Carlos ‘Totico’ Eugenio* (tracks: A1, A3, B6) Drums – Max Roach Piano – Mal Waldron Tenor Saxophone – Clifford Jordan Trombone – Julian Priester Trumpet – Booker Little Vocals – Abbey Lincoln (tracks: A1, A5).

Reinbert

reinbert de leeuw paradiso

(beeld uit de Paradiso Poster Collectie van Martin Kaye, 1979)

Zag zojuist in Eye eindelijk dan De Matthäus missie van Reinbert de Leeuw (Cherry Duyns, 2016). In Amsterdam is deze film komende woensdag en zondag nog te zien (woensdag in Eye en zondag in Ketelhuis). Nu heb ik met een aantal intimi al een jaar of acht een informeel genootschap, waarmee we in een straffe sequentie van om de drie weken een avond lang muziekdocumentaires kijken, eten en drinken. Meestal komt de filmkeus voort uit de genres jazz, wereldmuziek of klassiek. Soms alledrie op een avond.

Alzo zagen wij de afgelopen jaren heel wat films over muziek voorbij trekken. Het blijkt best een lastig genre, behept met vele cliché’s, visuele stoplappen en een zekere armoede aan overtuigingskracht-buiten-de-fans-waarop-de-filmmaker-zich-richt. Dit laatste is vooral vaak het geval bij de popdocumentaire. Maar hoe Cherry Duyns voor de VPRO Reinbert de Leeuw in de weer met Bach portretteert sloeg me zojuist volkomen uit het veld. Wat een onvoorstelbaar mooie film is dit! Zowel de dirigent, de uitvoerenden als de mysterieuze Bach, over wie vrijwel niets relevants bekend is, komen schitterend in beeld.

Net als de betere speelfilm, kenmerkt de betere muziekdocumentaire zich door iets wat ik ‘visueel lef’ zou willen noemen. Een moment waarop de informatiestroom wordt stilgelegd voor iets wat meer met contemplatie of filosofie te maken heeft. In een onwaarschijnlijk lange en werkelijk beeldschone scène, zie je De Leeuw zich concentreren voordat hij voor het eerst de Matthäus-Passion (1727) zal dirigeren in de Amsterdamse Nieuwe Kerk. Op zijn nadrukkelijk verzoek niet in het Concertgebouw, wat om tal van redenen heerlijk saillant is te noemen. Maar afgezien het notenkraker-gekrakeel van weleer is het ook zo ontzettend passend dat De Leeuw het dáár wil doen, in een rituele ruimte die Bach zich had kunnen voorstellen. Een ruimte, ontdaan van alle conventies en formaliteiten van het Concertgebouw. Dus waarlijk in de geest van de componist.

Een van de dingen die me altijd zal bijblijven van het prachtige boek dat Thea Derks over Reinbert de Leeuw schreef, is de wijze waarop de grote componisten van de twintigste eeuw het werken met Reinbert omschrijven. Namelijk als een levensveranderende ervaring: niemand leeft zich zo extreem in, in dat wat de partituur nodig heeft voor een optimale uitvoering. Datzelfde proces weet Cherry Duyns visueel te maken, op een ontzettend emotionerende manier, simpelweg door heel raak te registreren. Amen. Gaat dat zien, ook als u denkt niet van Bach (of van Reinbert de Leeuw) te houden.

PS: 18, 19, 20 mei zal voor het eerst het Spaanse muziekdocumentairefestival In Edit in Amsterdam worden georganiseerd.

2 livetips week 12: utrecht en sluis

Vanavond in Galerie KuuB (Pieterstraat 3, Utrecht, 20u, 15 euro) presenteert Gaudeamus sopraan Maribeth Diggle en componist en gitarist Ezequiel Menalled. Menalled dirigeert het Haagse nieuwe muziek ensemble Modelo62, deze avond brengt hij met zangeres Diggle Falling, een 60 minuten durende performance. Van de Gaudeamus website: “Geïnspireerd door de ‘Slow Movement’ en de noodzaak om onze tijd en ons innerlijke tempo te heroveren in een steeds duizelingwekkende wereld, combineert Falling elementen van tekst en muziek in een intieme presentatie.” Meer info en tickets. (tekst vervolgt onder de toren)

Sluis_Belfort_toren

Zondagmorgen 25 maart (11u, de Raadzaal in het Belfort van Sluis) presenteert Kapok materiaal van hun nieuwe album Mirabel. Meer info.

local news: tape culture

tapeculture

home taping is killing record companies

Vandaag verscheen mijn tweede artikel voor De Westkrant, de goedgelezen site voor Amsterdam oud- en nieuw-west. Ik sprak hiervoor met tapekunstenaar Jeroen Vermandere over zijn projecten, het werd een erg leuke middag. Vanavond organiseert Vermandere weer een Ongehoord sessie in zijn atelier. Zie zijn website. Anna van Leeuwen schreef over hem in de Volkskrant van 1 december 2017.

mirabel (volkskrant)

kapok in broedplaats lely 15022018 foto erik jacobs

kapok in broedplaats lely, foto erik jacobs

Gisteravond woonde ik de try-out van Mirabel bij, het nieuwe album en de nieuwe tournee van Kapok. De plaat (en het concert) kun je zien als een elegant statement jegens ‘spotifyisering’ van luistergedrag: het werkt alleen als geheel. Aanvankelijk vond ik de plaat erg weerbarstig, maar na een keer of vier integraal luisteren begonnen er zaken te blinken en te stromen. Mirabel gaat heel erg over het loslaten van verwachtingspatronen als luisteraar, en waar je dan terecht kunt komen. Ik kan me voorstellen dat het niet ieders kopje thee zal zijn, maar ik vind het inmiddels prachtig. Het is aan te raden deze plaat te luisteren als je ’s nachts door Amsterdam fietst. Daarvoor mag je best omrijden.

Gijsbert Kamer van De Volkskrant geeft het album (dubbelelpee, drie kanten en 1 kant stilte) vier sterren. Citaat: ‘Alles klinkt anders dan op de voorgaande albums, alleen het gedreven zoeken naar nieuwe harmonieën en structuren is gebleven.’

Vanavond (aanvang 20.30u) is de première van MIRABEL 360° in Broedplaats Lely, Schipluidenlaan 12, Amsterdam (twee minuten lopen vanaf Station Lelylaan).
Daarna op tourneebuy your tickets

kapok mirabel volkskrant 2018