lockdown of opportuniteit?

800px-Jupiter

Bron: Wikipedia

De derde thuiswerkdag was uiterst ambigu. Ik heb het geluk momenteel in een zeer fijn appartement te wonen op vijf hoog met van drie kanten overweldigend daglicht (na jarenlang een donker kot in Amsterdam zonder daglicht en met muizen een verademing, kan ik u zeggen). Het thuiswerk ging nog heel wel, maar tegelijkertijd werd die montere focus steeds rammelender geschraagd op een bedje van dampende onrust: zit ik hier niet de vrolijke thuiswerker uit te hangen terwijl er iets Monumentaal Angstaanjagends op ons allen af stevent?

Waarop ik tegen mezelf prevelde: ‘the only thing we need to fear is fear itself, Tchong’ en besloot tot een strandwandeling. Normaliter jaagt de wind en het geruis der golven eenvoudigweg de zorgen snel mijn hoofd en hart uit, maar helaas kwam ik na de strandwandeling zorgelijker thuis dan dat ik het huis verlaten had, louter een uur daarvoor.

* * *

Na vier jaar afwezigheid besloot ik onlangs tot herintreding in de Facebookparochie, dit vooral om sneller de Belgische jazzscene te leren kennen, cruciaal voor mijn werk voor KAAP. Ik blijf sterke gevoelens van aversie houden jegens de wijze waarop de boys en girls van Facebook het leven in zijn enormiteit trachten te reduceren tot louter winstgevende algoritmes, maar ik moet toegeven dat ik net een plaat gewaar werd die ik wellicht zonder Facebook niet zo snel had ontdekt. Een plaat die me eindeloos blijft inspireren en die althans mij sterkt in deze crazy times. Luister vooral Facebook- en smartphoneloos naar dit.

Overigens ben ik het met Rutger Bregman en Dirk Bezemer hartgrondig eens dat deze crisis kansen biedt. Tenslotte nog dit verzoekje aan journalisten op repo: kunnen we het woordje postapocalyptisch alsjeblieft vermijden? Het oog van Jupiter is een storm die al minstens driehonderd jaar voortraast op een schaal groter dan de aarde – nu, dat is met recht postapocalyptisch te noemen. Daar is dit peanuts bij!

Kortom: zorg goed voor uw naaste(n). Hier een Lockdown Essentials Playlist met artiesten uit de KAAP programmatie.

listmania

20191209_065921
Voor een autist zoals ik (wie zonder stoornis is werpe de eerste steen) is niets zo fijn als lijstjes opstellen. Die suggestie van overzicht die een dergelijk klusje geeft werkt ten burele van Tchong gemoedsrustbevorderend. Na een zorgvuldige sessie soulsearching, algoritmisch gezien overigens volkomen onverantwoord, kwam ik op verzoek van MixedWorldMusic alvast tot deze voorlopige conclusies: top 10 2019 en memorabel in 2019.

leaving what’s app

Screenshot_2019-11-06 ARTIS LEEFT - YouTube

Still from ARTIS LIVES © Christian Borstlap

I’m leaving WhatsApp from december 1st 2019 on, in an attempt to regain autonomy.
Still from the wonderful short for ARTIS, ARTIS LEEFT (ARTIS LIVES).
credits:
Script, film direction & illustration : Christian Borstlap
Voice over: Freddy ‘ Vjeze Fur’ Tratlehner
Directors assistent: Claire Peyton
Music: ‘Way back home‘ by Count Ossie and the Mystic Revelation
Courtesy of Dub Store Records, Japan
Animation: Manuel Ferrari
Post production: Smoke & Mirrors
Producer: Lonneke Bertens
Music producer: Chikuma Tsuboi
Sound design: Rens Pluym, Ambassadors
Sound production: Zoë de Regt

 

Shock-black bubble-doun-beat bouncing

reggae sounds LKJ

Linton Kwesi Johnson, Tings an times – selected poems © Bloodaxe Books/LKJ Music, 1991.

Currently writing several texts, a.o. on Dr. Jordan Institute – an interesting new outfit with classically trained soprano and PhD in Music Performance Studies Nicole Jordan, Stefan Kruger (from Zuco 103 fame, drums+production) and Mark Tuinstra (a.o. The Nordanians and Bernie’s Lounge, guitar+production).

Jordan comes from Trinidad, we had a nice phoner and now I’m rediscovering fellow Trinidadian Anthony Joseph and the kindrid spirit / poet Linton Kwesi Johnson in my music and book department. This wonderful poem by LKJ gets even better when you hear the sounds.

Don’t forget to check out Dr. Jordan Institute, they will launch their first digital 11 track album in the Volkshotel Amsterdam, March 14th and Vessel 11 Rotterdam, March 15th.

The Ex: 40 jaar DIY

The Ex Paradiso 20180930_224632

The Ex in Paradiso, 30 september 2018

Regelmatig vragen musici en componisten mij om raad: hoe te overleven met je kunst als je geen onnodige concessies wil doen? Afgezien de voor de hand liggende zakelijke raad (zoals: plan je momentum, stem release en tour af, zoek een agentschap in plaats van zelf al die programmeurs te bellen, druk de neiging tot opportunisme de kop in en neem niet iedere gig aan, behoud artistiek gezien de begeerte, organiseer een gezonde psychologische groepsdynamiek, etc.) verwijs ik graag naar mijn favoriete Nederlandse band: The Ex.

Ontstaan eind jaren zeventig in de Amsterdamse kraak/punk sien, prachtige platen opgenomen volgens de esthetiek en mores van die eigenzinnige wereld, zichzelf opnieuw uitgevonden vanaf 1991 toen ze in het Bimhuis met impro musici zoals Ab Baars, Wolter Wierbos en Han Bennink gingen spelen, weer later opnieuw een nieuwe inspiratie gevonden in Afrika, en inmiddels al jarenlang en wereldwijd een alomgewaardeerde, unieke, culturele kracht – het schoolvoorbeeld van Do It Yourself.

The songs were organized poetic vignettes from the unglobalized life: average citizens feeling political discomfort. (…) These were perfected imperfections. It takes nearly 30 years to sound this rough. – Ben Ratliff, New York Times, 15 december 2006.

Vorig jaar zag ik ze twee keer, in OCCII en in Paradiso, en beide keren was ik wederom gevloerd door de enorme intensiteit en emotionele zeggingskracht van deze groep. Vanavond staan ze in de Melkweg, niet te missen! Check die statistics dan, hier doet menige NL musicus een moord voor …
Total concerts (1979 → 2018) : 1948
Concerts in Netherlands : 649
Concerts abroad : 1299

alleen dansen gaat ons redden

Jair120318b

Artwork: © Frits Jonker

Onlangs heb ik in 1 week per toeval tweemaal gedanst, voor het eerst sinds heel lang. Na de try-out van de nieuwe Urban Myth-voorstelling Celia! (16 februari in ITA te zien) deed ik 1 salsadans in de foyer van CC Amstel (voorheen Van Ostadetheater) en twee dagen later belandde ik in de Vondelbunker bij een ADM benefiet, alwaar DJ El-Jo een heerlijke set superopzwepende ‘world’ draaide. Merkwaardigerwijs had ik de ochtenden daarna opmerkelijk meer energie dan wanneer ik vroeg te bed zou zijn gegaan. Ik noem het de wet van Frits, die stelt dat juist wanneer je doodmoe bent na een zware dag/week/maand je moet gaan dansen. Note to self: meer dansfeestjes opzoeken, want goed voor de geest. En oh ja, het lichaam.

NB: dinsdag 25 juni speelt Salif Keita in Koninklijk Theater Carré Amsterdam. Zijn laatste, vorig jaar verschenen album Un Autre Blanc houdt de gemoederen in wereldmuziekland bezig, er zijn voorstanders en mensen die het ‘wat al te westers geproduceerd’ vinden klinken. Ik behoor tot het eerste kamp en zie uit naar het concert. Lees hier de bespreking die Bas Springer voor http://www.MixedWorldMusic.Com schreef.

nooit meer slapen

vondelbunker
Vorige week woensdag zag ik in de Stadsschouwburg Velsen te IJmuiden een try out van #Niksteverbergen, de nieuwe voorstelling van De Verleiders – wiens eerdere voorstelling Door de bank genomen over de immoraliteit van bankiers in hopelijk effectieve wetgeving heeft geresulteerd. Ditmaal brengt men een vlijmscherpe satire over surveillancekapitalisme, gezegend met een staalharde kern van observaties over ons internetgebruik die te denken geeft. Het rumoer rondom de DWDD-uitzending was me gelukkig ontgaan, maar keek ik later, na de try out, terug.

Voor wie nu gilt dat ze hun feiten niet op orde hebben: luister Marleen Stikker bij Zomergasten terug of breng jezelf op de hoogte van onderzoekers zoals Evgeny Morozov. Middels satire brengen de Verleiders ongemakkelijke waarheden aan het licht, en die zijn er meer dan genoeg rondom The Big Five (Alphabet, Amazon, Apple, Facebook en Microsoft), privacy, burgerrechten en rechtstatelijkheid.

Vannacht sprak Atze de Vrieze van VPRO’s Nooit Meer Slapen een uur lang met Tom de Ket, die met George van Houts De Verleiders heeft opgericht. Wederom stel ik vast dat radio het superieure medium is vergeleken met de hijgerigheid die DWDD en Twitter kenmerkt. Luister de uitzending hier terug. Erg knap hoe deze theatergroep keer op keer urgente maatschappelijke thema’s weet te agenderen, met een effectief bereik tot in de ‘hearts and minds’ van ruim 600 IJmuidenaren op een sneeuwerige woensdagavond in januari. Het in zijn eenvoud doeltreffende slotbeeld met de prachtige monoloog van Pierre Bokma zingt nog steeds verontrustend na in mijn gemoed.

Naschrift 6 februari: volg vooral ook de blogs van Karin Spaink, die ook bovenop dit dossier zit. Zoals deze interessante casus.

Rewire x Korzo

20180408_213356

PolyBand @ Rewire 2018, april 8th, Koorenhuis, Den Haag


REWIRE Festival
presenteert vrijdag 30 november in Korzo Den Haag trompettiste Jamie Branch en gitarist Jasper Stadhouders’ PolyBand. Meer info & tickets ici.

Musical Material
In conversation with Jaimie Branch & Jasper Stadhouders
Moderator: Jaïr Tchong
Friday 30 November
Location: Korzo Theater, Prinsestraat 42, The Hague
Doors open at 19:00, conversation from 19:30 until 20.15
Musical Material is free of charge and open to all.
Tickets to the concerts of both artists at Rewire x Korzo can be purchased at Tickets.

Rewire x Korzo
Concerts by Jaimie Branch and PolyBand
Friday 30 November
Location: Korzo Theater, Prinsestraat 42, The Hague
Doors open at 20:00, concerts start at 20:30

Presale: €10 / €7 (students, CJP and age below 27)
Door: €12 / €9 (students, CJP and age below 27)