The Ex

the ex tumult 1983

The Ex, Tumult, 1983

Some bands are beyond the usual spectrum. The Ex I consider to be one of these unique bands, the expression ‘hors categorie’ was made up for them. They defy any categorisation (that lazy habit of the music industry) and keep on moving towards unknown territory. And it isn’t nostalgia working here, please no. Without a doubt, there is no band which I saw so many times, under such totally different circumstances like The Ex. The first LP I bought was Hands Up! You’re Free! from 1988, which still sounds very good. UK radio legend John Peel knew where to look for genuine sounds.

Later on, I fell in love with the double lp Joggers and Smoggers (1989), which is a podcast avant la lettre, an audio summer walk through Amsterdam, at the end of the eighties. With amazing sound attacks, ranging from inspired poet Dorpsoudste de Jong, via impro legends Ab Baars and Wolter Wierbos, to Sonic Youth’s Lee Ranaldo and Thurston Moore, all adding to the unique atmosphere of that album.

In 1991 they released the gorgeous album Scrabbling at the lock, with the late NYC celloplayer Tom Cora in an outstanding performance. Hidegen fujnak a szelek from that album even became somewhat of a dancefloor hit – well, at least in the seedy alternative places I used to dance my gothic dance back in the day.

The very same year (to be precise: june 29th, 1991) The Ex lured me into the old Bimhuis (at Oude Schans), for the very first time actually. That night I was all nerves, travelling all the way from Nuenen, Brabant to attend the first collaboration The Ex did with improv jazz musicians like Han Bennink, Ab Baars and Wolter Wierbos. The VHS of this wonderful night captures the spirit of that night quite nice. It is no exaggeration to put it like this: thanks to The Ex I discovered both The Bimhuis and the splendor of improv music.

There are many more vivid memories: The Ex performing with contemporary dance maestro Wim Vandekeybus’ dance troupe in Nijmegen’s classy De Vereeniging. The Ex curating a spectacular night in the old WORM (in Delfshaven, before they moved to innacity Rotterdam), with Ethiopian giants like saxophoneplayer Getatchew Mekurya and singer Mohammed ‘Jimmy’ Mohammed. The Ex performing with Alex D’Electrique in a gigantic former wharf. The Ex with Mekurya & Guests in The Melkweg. Last year they again surprised me in OCCII with all new material, abstract and glorious, enriched with Congolese sounds.

Again, The Ex cherrypicked an excellent line up of kindred musical spirits for this sunday in Amsterdam. From 19:00 hrs on, a festival in the Paradiso. With a.o. King Ayisoba from Ghana, Han Bennink, Oscar Jan Hoogland, Gummbah, Brader Musiki & Kaja Draksler Octet. Around 70 artists in one night..

Main Hall: MC Tijdelijke Toon / DJ Meda
19:30 – Drumband Hallelujah Makkum feat. ZEA & Kosten Koper
20:00 – Vincenzo Castellana
20:30 – Kaja Draksler Octet
21:15 – Zewditu Yohannes, Endris Hassen & Misale Legesse
22:00 – Brader Musiki
22:45 – The Ex
00:00 – KING AYISOBA

Upstairs: MC / DJ Richard James Foster
20:00 – Anne-James Chaton & Andy Moor
20:40 – Katherina Bornefeld & George Hadow
20:55 – Lena Hessels
21:15 – Terrie Hessels & Ken Vandermark
21:45 – Gummbah & Leonard Bedaux Cinema
22:25 – Kristoffer Alberts & Han Bennink
23:40 – Massicot

Basement:
21:00 – Oscar Jan Hoogland / Practical Music
21:45 – Diego Armando DJ
22:15 – H 0 W R A H
23:00 – Diego Armando DJ
00:15 – Bazooka
01:00 – DJ Meda

Advertenties

percussion bittersweet

max roach percussion bittersweet impulse

Dit weekend mocht ik met Kapok mee op tournee naar Zeeuws-Vlaanderen. Dit was om tal van redenen (ook persoonlijke, maar die vertel ik u lekker niet) ontzettend gaaf om te doen. Maar op dit moment moet ik simpelweg deze tip doorgeven. Uiteraard klonk er in de tourbus van Kapok fantastische muziek. Maar deze plaat! Slagwerker Remco Menting kreeg ooit de tip van de drummer van het Willem Breuker Kollektief. Garvey’s Ghost is haunting my house at the moment! Ik ga u hier geen link doorgeven, want iedere klik op youtube is een dikke vinger naar de erven Max Roach. Op bol.com kost de cd 30 euro, wat ik best aan de prijs vindt. Maar geloof me: het is iedere eurocent waard.

PERSONNEL
Alto Saxophone, Bass Clarinet, Flute – Eric Dolphy Bass – Art Davis Congas – Carlos ‘Potato’ Valdez* (tracks: A1, A3, B6) Cowbell – Carlos ‘Totico’ Eugenio* (tracks: A1, A3, B6) Drums – Max Roach Piano – Mal Waldron Tenor Saxophone – Clifford Jordan Trombone – Julian Priester Trumpet – Booker Little Vocals – Abbey Lincoln (tracks: A1, A5).

wat kunst zoal vermag #1

‘Ik deed vorig jaar mee aan het Avrotros-programma Beste Zangers, met een nummer van Freddie Mercury, Barcelona. Daarna kwamen oudere mannen in de supermarkt snikkend op me af, omhelsden me. Emotie opwekken, contact zoeken via mijn stem, dat is een missie van mij. Ik zag laatst op de voorste rij een stel zitten, best een beetje stijf, maar ineens legde de man zijn hand op de knie van zijn vrouw. Dan denk ik: yes, het is me weer gelukt!’

Aldus mezzosopraan Tania Kross, in een prachtig interview met Ad Fransen (Volkskrant, 14 maart 2018). Which makes me wonder: waar blijft de reprise van Katibu di Shon, de eerste papiamentstalige opera waarin ik Kross zag schitteren? (2013, muziek: Randal Corsen, libretto: Carel de Haseth, uitvoerenden: Matangi Ensemble, Nationaal Opera en Concert Koor o.l.v. Ed Spanjaard.)

over Baudet

Er zijn veel mensen die iets vinden van Baudet. Ik maak me zorgen over deze frivole flapdrol, die ongetwijfeld veel electoraal succes te wachten staat bij de gemeenteraadsverkiezingen van 21 maart. De Volkskrant laat zich weer eens van zijn slechtste, meest hoerige kant zien door het een na het andere stuk te publiceren, zogenaamd het fenomeen registrerend, en onderwijl hem de electorale hemel in schrijvend.

Hierbij moet worden gezegd dat het beste stuk over het fenomeen Baudet (de persoon Baudet ken ik immers niet) werd geschreven door Sarah Sluimer, en gepubliceerd in diezelfde Volkskrant op 12 maart 2017. Doe er uw voordeel mee, of niet. Ik heb eigenlijk hiervoor en hierna geen scherpere typering over dit tijdelijke politieke fenomeen gelezen als die van Sluimer.