Laban

Salif Keita has so many great songs, but this one in particular never seizes to move me deeply. Laban is from his album M’Bemba, recorded in Mali (2004). Check out the gorgeous spatial acoustics of this recording, like its predecessor Moffou (2002) it symbolizes Keita’s glorious return to acoustic grandeur instead of the afropop approach which makes his eighties and nineties output a bit dated. Some of his albums suffer from that bleak, poppy sound, but Moffou and M’Bemba must be in everyone’s Salif Keita collection. I do hope he selects some of these songs next tuesday (June 25th, 2019), when he plays the Koninklijk Theater Carré in Amsterdam (20.00 hrs). Tickets can be bought ici.

Advertenties

Salif Keita

moffou

Moffou, Universal France (2002)

VPRO’s Vrije Geluiden had gistermorgen Salif Keita in de uitzending, hier terug te zien (tweede item). Dinsdag 25 juni (20.00u) speelt Keita in Carré, ter gelegenheid van zijn veertiende en waarschijnlijk laatste album Un Autre Blanc. Keita heeft vele mooie albums gemaakt, persoonlijk vind ik Moffou uit 2002 een van zijn sterkste troeven (niet op Spotify). Toen Un Autre Blanc verscheen sprak The Guardian met hem, over de situatie in Mali en over zijn inzet om het lot van albino’s te verbeteren.

In Amsterdam zal hij klassiek en nieuw repertoire spelen. Kaarten kun je hier bestellen.

de wereld voor gelijkzwevend

microfobia 3 maart 2019

Ensemble Scala, 3 maart 2019

Gistermorgen zag ik een wederom intrigerend concert in de reeks die de Stichting Huygens-Fokker presenteert in de kleine zaal van Muziekgebouw aan het IJ. Microtonaliteit is het uitgangspunt voor deze serie, die veelal (maar niet uitsluitend) gebruik maakt van het gigantische Fokker-orgel dat boven de glazen pui is geplaatst.

De serie lijkt een hoog muziektheoretisch gehalte te hebben, sterker nog: dat is ook zo, maar met regelmaat klinkt hier ook simpelweg bijzonder mooie muziek die langs emotionele weg weet te raken. Zoals in de aflevering van gistermorgen het prachtige stuk Ancient Wisdom van de jonge Roemeens-Finse componist Sebastian Dumitrescu.

Microtonaliteit takes some internal adjusting – bij het eerste concert dat ik bijwoonde voelde het ruim een kwartier lang alsof er een houtklem tegen mijn slapen langzaam werd dichtgedraaid. Maar net als ik tegenwoordig gitaar een stuk saaier vind klinken dan ud (Arabische luit) kan er na gewenning enige verslaving optreden. Wonderschone muziek met vaak een aangenaam surrealistisch effect – alsof je de wereld ineens met hele andere oren ervaart.

De laatste twee concerten van dit seizoen zijn op zondag 14 april (11.00u, ‘Jan Hage bedwingt ’t 31-toonsorgel’) en op zondag 12 mei (11.00u, ‘The Theremin Stories’). Highly recommended!

een kerkdienst voor de filmkunst*

20181120_203559

Orwa Nyrabia, artistic director of IDFA, explains the how and why

Dziga Vertov’s Anniversary of the Revolution (1918) was long lost, but thanks to Nikolai Izvolov, IDFA could screen a glorious full version of this epic film – perhaps the first documentary film in world history. Bass Sambeek (Cinesonic) made it happen with a live soundtrack, provided by Kate NV – electronics, Anna Azernikova – soprano, Victoria Dmitrieva – piano, Anastasia Kozlova – violin, Varvara Tishina – soprano, Rodolfo Ravissant – accordeon and the Russian Chamber Choir, conducted by Anna Azernikova.

*”Een kerkdienst voor de filmkunst”(“A church service for the art of cinema”), my colleague SK dubbed this wonderful, wonderful night.

 

The Ex

the ex tumult 1983

The Ex, Tumult, 1983

Some bands are beyond the usual spectrum. The Ex I consider to be one of these unique bands, the expression ‘hors categorie’ was made up for them. They defy any categorisation (that lazy habit of the music industry) and keep on moving towards unknown territory. And it isn’t nostalgia working here, please no. Without a doubt, there is no band which I saw so many times, under such totally different circumstances like The Ex. The first LP I bought was Hands Up! You’re Free! from 1988, which still sounds very good. UK radio legend John Peel knew where to look for genuine sounds.

Later on, I fell in love with the double lp Joggers and Smoggers (1989), which is a podcast avant la lettre, an audio summer walk through Amsterdam, at the end of the eighties. With amazing sound attacks, ranging from inspired poet Dorpsoudste de Jong, via impro legends Ab Baars and Wolter Wierbos, to Sonic Youth’s Lee Ranaldo and Thurston Moore, all adding to the unique atmosphere of that album.

In 1991 they released the gorgeous album Scrabbling at the lock, with the late NYC celloplayer Tom Cora in an outstanding performance. Hidegen fujnak a szelek from that album even became somewhat of a dancefloor hit – well, at least in the seedy alternative places I used to dance my gothic dance back in the day.

The very same year (to be precise: june 29th, 1991) The Ex lured me into the old Bimhuis (at Oude Schans), for the very first time actually. That night I was all nerves, travelling all the way from Nuenen, Brabant to attend the first collaboration The Ex did with improv jazz musicians like Han Bennink, Ab Baars and Wolter Wierbos. The VHS of this wonderful night captures the spirit of that night quite nice. It is no exaggeration to put it like this: thanks to The Ex I discovered both The Bimhuis and the splendor of improv music.

There are many more vivid memories: The Ex performing with contemporary dance maestro Wim Vandekeybus’ dance troupe in Nijmegen’s classy De Vereeniging. The Ex curating a spectacular night in the old WORM (in Delfshaven, before they moved to innacity Rotterdam), with Ethiopian giants like saxophoneplayer Getatchew Mekurya and singer Mohammed ‘Jimmy’ Mohammed. The Ex performing with Alex D’Electrique in a gigantic former wharf. The Ex with Mekurya & Guests in The Melkweg. Last year they again surprised me in OCCII with all new material, abstract and glorious, enriched with Congolese sounds.

Again, The Ex cherrypicked an excellent line up of kindred musical spirits for this sunday in Amsterdam. From 19:00 hrs on, a festival in the Paradiso. With a.o. King Ayisoba from Ghana, Han Bennink, Oscar Jan Hoogland, Gummbah, Brader Musiki & Kaja Draksler Octet. Around 70 artists in one night..

Main Hall: MC Tijdelijke Toon / DJ Meda
19:30 – Drumband Hallelujah Makkum feat. ZEA & Kosten Koper
20:00 – Vincenzo Castellana
20:30 – Kaja Draksler Octet
21:15 – Zewditu Yohannes, Endris Hassen & Misale Legesse
22:00 – Brader Musiki
22:45 – The Ex
00:00 – KING AYISOBA

Upstairs: MC / DJ Richard James Foster
20:00 – Anne-James Chaton & Andy Moor
20:40 – Katherina Bornefeld & George Hadow
20:55 – Lena Hessels
21:15 – Terrie Hessels & Ken Vandermark
21:45 – Gummbah & Leonard Bedaux Cinema
22:25 – Kristoffer Alberts & Han Bennink
23:40 – Massicot

Basement:
21:00 – Oscar Jan Hoogland / Practical Music
21:45 – Diego Armando DJ
22:15 – H 0 W R A H
23:00 – Diego Armando DJ
00:15 – Bazooka
01:00 – DJ Meda

Brötzmann/Leigh + Bazooka (tip)

BROTZMANNLEIGHDUO

(pOSTER dESIGN BY ROGIER SMAL, rISO pRINTED BY SANDER, DE STENCILZOLDER)

Just came across a very promising double bill @ OCCII, september 5. Bazooka (Andy Moor – guitar | Jasper Stadhouders – guitar | Marta Warelis – percussion | Miguel Petruccelli – bass | Onno Govaert – drums) + Peter Brötzmann & Heather Leigh.

het credo van kronos

Screenshot-2018-5-24 Trio Da Kali - vrije geluiden
Voor de Holland Festival-bijlage in de VPRO Gids van volgende week (#21) sprak ik met David Harrington van Kronos Quartet. Zondag 17 juni speelt Kronos Quartet met verschillende gasten in Muziekgebouw aan het IJ en Bimhuis. Deze Kronos Sessions culmineren om 21u in een concert van Kronos Quartet samen met het Malinese Trio Da Kali. Zonder Kronos Quartet was Trio Da Kali onlangs te gast bij VPRO’s Vrije Geluiden, die aflevering kun je hier terugzien. De Indiase violiste N. Rajam waarover Harrington spreekt is o.a. hier te zien.