vivaldi code rood

de ijsselstroom bij Zutphen
Gistermiddag woonde ik een solo concert bij van altvioliste Esther Apituley. In de verbouwde wasserij de IJsselstroom aan de IJssel bij Zutphen speelde ze onder andere werken van Telemann, Bach en Jacob TV – van die laatste het prachtige Syracuse. Op zaterdag 24 februari gaat haar nieuwe voorstelling Vivaldi Code Rood in première, in de Toneelschuur in Haarlem. Hiervoor werkt ze voor het eerst samen met regisseur en schrijver Ko van den Bosch.

Advertenties

kapok goes immersive

Great news: Kapok is about to release their 4th album MIRABEL, on vinyl (double album with fold out sleeve), cd and digital. There’s also a new tour coming up, with ofcourse new material from the album, but also four special editions called MIRABEL 360°, dedicated to an immersive sound experience.

These guys fully reinvented themselves: improvisation is now center stage, with some added vibraphone and old skool synths too. Last april, I had the chance to see them rehearsing in Rood Noot, the wonderful art space near Utrecht. Can’t wait for the double vinyl to arrive, be sure to catch them live at Broedplaats Lely.

Dates
february
15-2 MIRABEL 360° Broedplaats Lely, Schipluidenlaan 12, Amsterdam (try out), buy your tickets
16-2 MIRABEL 360° Broedplaats Lely, Schipluidenlaan 12, Amsterdam (première),
buy your tickets
18-2 Verkadefabriek, ’s Hertogenbosch
23-2 Jazz International @ Club Doelen, Rotterdam
24-2 MIRABEL 360° Theater Korzo, Den Haag

march
4-3 Jazz Inverdan, Zaandam
10-3 Parkstad Limburg Theaters, Heerlen
11-3 MIRABEL 360° TivoliVredenburg, Utrecht
25-3 Belfort, Sluis
30-3 Paradox, Tilburg

2017-04-21 10.35.16

Kapok: left to right: Remco Menting, Timon Koomen, Morris Kliphuis

 

 

 

3 IDFA tips

ethiopiques 1-29.jpg

Ethiopiques, volume 1 t/m 29.

Terwijl ik het papieren magazine nog aan het verwerken ben – wat een aanbod nu weer! – alvast drie IDFA tips.

1. Uncharted Rituals @ de Brakke Grond
DocLab, het IDFA podium voor interactieve mediakunst, heeft in (en buiten) de Brakke Grond een expositie ingericht met een dertigtal installaties, waarbij me de aangenaam kritische ondertoon vooral opviel. Treffend citaat uit de programmakrant: “Verslaafd aan telefoons, gevangen in virtuele filterbubbels en afhankelijk van een handjevol tech bedrijven gedragen we ons in de ogen van de computer steeds voorspelbaarder.” Met o.a. werken van Jonathan Harris en Memo Akten. Iedere dag van 9u tot 23u gratis toegankelijk, tot en met zondag 26 november.

2. Ethiopiques – Revolt of the soul + live: Girma Bèyènè & Akalé Wubé @ Melkweg
Eerder dit jaar zag ik op de Nijmeegse Music Meeting de Franse groep Akalé Wubé samen met de Ethiopische zanger/componist Girma Bèyènè. IDFA heeft Maciek Bochniak’s Ethiopiques – Revolt of the soul (Polen/Duitsland, 2017, 70 minuten) geprogrammeerd, een documentaire over de inmiddels legendarische cd-reeks van Francis Falceto. Daarna dus live muziek van Girma Bèyènè & Akalé Wubé, op maandag 20 november in de Melkweg Rabozaal, de film begint om 21.15u.

De film draait zonder live concert op dinsdag 21 november om 13.45u in Tuschinski 4, zaterdag 25 november om 14.00u in Podium Mozaïek en zondag 26 november om 16.45u in Munt 9.

3. Amal (Mohamed Siam)
De openingsfilm Amal deed me sterk denken aan Sonita (2015), maar wat deze film bereikt aan ‘fly on the wall’ registratie maakt het extra bijzonder. Bij Sonita grepen de filmmakers vaak in, terwijl Siam doet voorkomen alsof de camera simpelweg niet aanwezig was. De aangrijpende beelden van de Egyptische revolutie geven deze westerse kijker het onbehaaglijke gevoel hier in een decadente democratie te leven, waarin mensen niet meer beseffen hoeveel er nodig was om stemrecht mogelijk te maken.

Peter Perrett in Paradiso

2017-11-13 20.16.54

Zag gisteravond in de kleine zaal van Paradiso een uitzonderlijk goed concert van Peter Perrett, de alleen in bepaalde post punk kringen befaamde Britse poète maudit. Eind jaren zeventig bracht Perrett met zijn groep The Only Ones drie prachtige elpees uit. Deze zomer was er ineens een nieuwe plaat, How The West Was Won.

Het loont lang niet altijd om oude helden te gaan zien, maar Perrett gaf met zijn jonge band (waarin twee zonen!) een concert van de buitencategorie. Voor Cultureel Persbureau schreef ik er een persoonlijk stuk over. Later vandaag ook op Blendle en Reporters Online te lezen.

dancing on the edge

DOTE_Horizontal Campaign imageZodra ik als kunstconsument willekeur bij de kunstenaar of diens maakproces begin te vermoeden haak ik af. Met deze constatering verbaas ik overigens nu mijzelf. Ik ben immers geen vormfetisjist, ook geen canonjunkie, en nota bene in geen van de standaard kunstdisciplines gediplomeerd. Geen componist, geen uitvoerend musicus en geen acteur. Filmmaker noch regisseur, en ook als tekstschrijver niet afgestudeerd. ‘Maniakale observant’ of ‘emotionele dilettant’ komt nog het dichtst in de buurt. (…)

Gisteravond woonde ik de openingsavond van Dancing on the Edge bij, in Podium Mozaïek, Bos en Lommer. Voor Cultureel Persbureau (ook leesbaar voor gebruikers van Blendle en Reporters Online) schreef ik deze impressie. Het festival is nog tot en met 18 november in Den Haag, Amsterdam, Utrecht en Rotterdam te zien.