Cello Biënnale

Voor de VPRO gids sprak ik onlangs met theatermaker Dagmar Slagmolen van Via Berlin en festivaldirecteur Johan Dorrestein in verband met de Cello Biënnale die morgen begint (tot en met 29 oktober).

Voor degene die het nog niet kent: de Cello Biënnale is een prachtig voorbeeld van vernieuwing binnen de klassieke muziekwereld. Op allerlei originele manieren presenteert de Cello Biënnale iets wat je goed cellocultuur kunt noemen, en bereikt daarmee ook een publiek dat normaliter wat minder snel naar een klassieke concertzaal zal gaan.

Dit jaar verzorgt Dagmar Slagmolen weer een aantal muziektheatervoorstellingen. Dorrestein zegt daarover: ‘We werken al langer samen met Dagmar, omdat we de verbinding tussen cello, theater, tekst en beeld erg belangrijk vinden. Vooral ook om jonge spelers een beetje te teasen, er is immers zo veel meer dan de sonates van Brahms en Beethoven. Erg mooi uiteraard, maar als musicus kun je allerlei andere kanten op.’

Het hele interview met Dagmar en Johan kun je hier teruglezen.

Advertenties

Hard Reset (tip)

Zondag 30 oktober 2016 | 20.15 uur
Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam
Hard Reset
De kracht van muziek
Benefietconcert met Ties Mellema, Akwasi, Remy van Kesteren & band, The Four Baritones, Amstel Quartet, DJ Kypski, Rembrandt Frerichs, Ernst Daniël Smid en het Sax-ensemble van het Fontys Conservatorium. Regieadvies Jos van Kan.

ties-mellema-afbeelding-rechtenvrij-fotograaf-peter-van-der-heyden
Aangrijpend persbericht in de mail vanmorgen. “In de zomer van 2015 werd bij saxofonist Ties Mellema (Amstel Quartet) de ziekte van Hodgkin geconstateerd, een zeldzame vorm van lymfeklierkanker. De periode die volgde stond in het teken van chemotherapie. Een zeer zware tijd die hem echter ook inzichten heeft gegeven die zijn leven ingrijpend hebben veranderd. Sinds het begin van dit jaar, nadat een CT-scan uitwees dat alles ‘schoon’ was, werkt Ties aan zijn herstel en comeback.

Zondag 30 oktober 2016 organiseert hij Hard Reset, een benefietconcert in Muziekgebouw aan ’t IJ in Amsterdam. Een scala aan artiesten treedt op, waaronder rapper Akwasi, Remy van Kesteren, Rembrandt Frerichs en Ernst Daniël Smid. “Ik heb musici gevraagd die belangrijk voor me zijn geweest tijdens de ziekteperiode”, vertelt de saxofonist. “Het wordt een avond met perspectief, we kijken vooruit en richten ons op de toekomst. Ik wil muziek presenteren die past bij de nieuwe Ties Mellema.”

Onderzoek
De opbrengst van het benefietconcert is bestemd voor Micro-RNA onderzoek van het VU medisch centrum. Ties Mellema: “Dankzij dit onderzoek kunnen Hodgkin-patiënten steeds beter chemotherapie op maat krijgen, waardoor de kans op genezing groter is en er minder schade wordt toegebracht aan het lichaam. Ik heb geluk gehad dat de chemotherapie aansloeg en ik gun dat ook alle andere patiënten. Daarom organiseer ik deze avond.” Josée Zijlstra, internist-hematoloog aan het VUmc, zal kort iets over het onderzoek vertellen.

Toekomst
Het komend seizoen staan er een Philip Glass-project met het Amstel Quartet, een theatertour met Ernst Daniël Smid en The Four Baritones en een tournee met Rembrandt Frerichs op het programma.”

Splendor goes educational

Yesterday I participated in the first Splendor Summer Academy, with a short talk + Q&A for 12 selected, international students. Topics: music programming beyond boundaries and music journalism in the Netherlands. Very nice to meet and discuss with the upcoming generation! #lookingfornewopportunities #sendmeaPMifyouhearanythingrelevant

Jair

Splendor Summer Academy #1, After Dinner Talk #3

martin van duynhoven

In a mittrailleur

D3D Percussion Ensemble plays the music of Martin van Duynhoven

This morning I went to Musicon in The Hague for a concert based on the music of Dutch jazzdrummer Martin van Duynhoven. Some time ago a friend gave me a copy of the wonderful recording of Van Duynhoven Percussion Ensemble’s In A.M. (a live recording in Frascati, 1976).

In ‘A’ Mitrailleur N.Y. ’76 part 1 & 2 (subtitled Of wij moeten dit in het midden laten) is a most intriguing concert for four drummers, two saxophones & one banjo, which takes place, one could say, somewhere in between minimal music and impro.

Since this morning concert took place within the context of a conference for drummers, they didn’t play the whole piece, but only 3 short parts taken from the original concert.

Van Duynhoven played with Mark Eeftens, Olaf Fase (great name for a drummer by the way) and Fred Cohen, and as short and incomplete as it was: it worked wonders. There’s a mystery in here which really tickles the imagination, and I do hope some venue in the Netherlands or perhaps the next edition of Wonderfeel will programme a full rendition of In AM in the original line up.

Have a look at this short doc on Van Duynhoven and his musical ideas, made for the series Jazzhelden by the Nederlands Jazz Archief.

 

angola

Div. artiesten
Angola – as 100 grandes músicas dos anos 60 e 70
(Difference Music/Som Livre/Bang!)
* * * *
Frederic Galliano presents Kuduro Sound System
(Frikyiwa/Munich)
* * *
Jaïr Tchong (eerder verschenen in Het Parool, 7 augustus 2007)
Angola.JPG
foto: Elias dia Kimuezo, “koning van de Angolese pop” © Difference Music

Slavernij is typisch een historische abstractie die pas werkelijk tot je doordringt als je een blik op de kille cijfers werpt. Tussen 1500 en 1850 werden door Europese schepen naar schatting twaalf miljoen Afrikanen over de Atlantische oceaan naar de Nieuwe Wereld getransporteerd (een half miljoen hiervan door handelslustige Nederlanders). Zo kon in subsahara Afrika de Angolese stad Luanda uitgroeien tot de grootste overslaghaven voor menselijke waar, waarvan veruit het grootste deel in Brazilië terecht kwam.

Dit verklaart waarom de Angolese en Braziliaanse muziek zo intiem met elkaar verbonden zijn. Onlangs verscheen een monumentale verzameldoos die deze cultuurhistorische verwantschap bewijst: vier cd’s plus boekwerk, in totaal honderd nummers uit de gouden tijd van de Angolese pop. In de jaren zestig en zeventig was de Angolese economie kerngezond, dus het nachtleven floreerde mee. Dat swingende elan hoor je terug in dit tableau de la troupe van geheel vergeten, dan wel in de Angolese burgeroorlog omgekomen helden.

Begin jaren zestig namen zoveel Angolese musici in Lissabon op dat de Portugese platenmaatschappij Valentim de Carvalho besloot om dan maar op lokatie een opnamestudio te beginnen. Door de onafhankelijkheidsoorlog moest dit bedrijf zijn werk staken en werd het netto bedrijfsresultaat naar Lissabon verscheept. Suzy Lorena, van Angolese origine, stelde uit dit archief dit verzamelalbum samen. Lorena: “De moederbanden hebben geluk gehad: ze werden opgeslagen in een warenhuis wat later toevallig de lokatie voor de nationale radio van Portugal zou worden. In Portugal begint men deze muziek nu pas te waarderen. Dit project kun je zien als een compres voor de diepe wonden die de koloniale tijd en de oorlog hebben geslagen in de Angolese cultuur.”

De verrassingen op deze box zijn ontelbaar en zetten samen alles wat je denkt te weten over Afrikaanse en Latijns-Amerikaanse muziek op zijn kop. Liefhebbers van westerse sixtiespop zullen daarbij versteld staan van de parelende, vintage klank van de elektrische gitaar in Angola. Ook blijkt er zoiets als Angolese merengue en zelfs fado te bestaan. Van opruiende, big bandachtige muziek met een onmiskenbaar Congolese invloed, tot uitermate weemoedige, boleroachtige muziek – Angola biedt een mer à boire van ontdekkingen. Zo boort Santos Junior (cd 4, nummer 4), wie kent hem niet, met het nummer Maria Rita nieuwe en voorheen onvermoede lagen in het menselijke vermogen tot melancholie aan.

Tegenwoordig danst men op kuduro, in Angola en in de hippere nachtclubs van Portugal. Frederic Galliano, een Franse producer-muzikant met een fijne neus voor eigentijdse Afrikaanse muziek, bracht onlangs een kuduroalbum uit: minimalistische, rauwe, maar buitengewoon aanstekelijke ghettomuziek. Lorena: “Kuduro ontstond vanaf 1995. Rappers in Angola voelden zich niet comfortabel met de Engelse taal en de ritmes van Amerikaanse hiphop. Aanvankelijk was kuduro underground, zoals baile funk (ghettomuziek) in Brazilië begon. Maar inmiddels is kuduro, net als baile funk, mainstream geworden: de bekendste kudurogoep Buraka Som Sistema gaf onlangs tijdens het Britse popfestival Glastonbury een concert.”

currently listening to

The Rough Guide To Blues Women


ladies

Cristina Zavalloni, Special Dish (Encore Jazz)
Catherine Russell, Harlem on my mind (Jazz Village Records)
Simone Sou, SOS Bras Beat (www.simonesou.com)
Calypso Rose, Far From Home (Because Music)
Gabriella Ghermandi, Ethiopia Celebrating Emperor Tewodros II (ARC/Music & Words)

gents
Oguz Büyükberber and Simone Nabotov, Wobbly Strata (Try Tone Records)
Ben Webster meets Piet Noordijk, Johnny Come Lately, live in Groningen 1973 (Dutch Jazz Archive)

ensembles
Zuco 103, Etno Chic (Zucosound/PIAS)
Ragazze Quartet, Kapok & Slagwerk Den Haag, Four Four Three (Channel Classics) * * * * *
Gyuto Monks Of Tibet Featuring Kim Cunio And Heather Lee, Beyond Karma (New Earth Records)
Antonio Sanchez & Migration, The Meridian Suite (Kepach Music)
Lucas van Merwijk’s Cubop City Big Band, Star – EWF Latino (Tam Tam)
Ars Nova & Paul Hillier, Jacob Obrecht: Church Music (arsnova.dk)

compilations
V.A., The Rough Guide to Blues Women (WMN) * * * * *
V.A., DJ Rock Gitano Presents Pandaemonium Gitano – a compendium of global gypsy tunes (Jasha-Records.com)
V.A., Korean Music: Masters of our Time (Arts Council Korea)
V.A., Khmer Rouge Survivors: They will kill you if you cry (Glitterbeat)
V.A., The Rough Guide to Cuban Rare Groove (WMN)