print

bewaren - of hoe te leven

Oude print (fragment)

Heeft u dat nou ook?

Straks stort ik mijzelf in drie dagen REWIRE. Zeg maar het Haagse Le Guess Who, of misschien is Le Guess Who wel het Utrechtse REWIRE – daar wil ik vanaf zijn. Avontuurlijke muziek op tien lokaties in Den Haag. Op dit moment ken ik alleen: Laurie Anderson, Floating Points, Fatima Al Qadiri, Arto Lindsay, Raphael Vanoli en The Thing. De rest ken ik niet, dus hier moet ik zijn dit weekend, hoewel mijn racefiets en de voorspelde 20 graden ook lonken. Alsmede wat kleine deadlines, maar dat kan ook overdag.

De website bekeek ik nauwelijks. Die namen hierboven haal ik van een flyer (print) en ik zie uit naar het moment waarop ik het programmaboekje in mijn handen zal houden (print). Tactiele informatie heeft ineens een meerwaarde vergeleken met de blurb op de internets. Toegegeven: ik heb de timetable wel in mijn dropbox gezet, voor het geval print op is bij de festivalkassa.

Ik zag deze week een uiterst droevige film (waarover later meer), die onder andere gaat over bewaren en loslaten. Maar ik heb al mijn festivalprogrammaboekjes (1988-2018) en papieren concerttoelichtingen nog wel, en al die digitale meuk niet meer. De geur van drukinkt, een mooi vormgegeven poster – noem mij sentimenteel en/of nostalgisch maar ik waardeer het meer en meer. Even van die alomtegenwoordige schermen af.

Deze week gooide ik al mijn apps van het startscherm van mijn samsung, behalve deze: NS reisplanner, Triodos internetbankieren en Google Agenda. Gek genoeg levert deze kleine geste al een klein beetje vooruitgang op, want iedere keer dat ik (totaal bizar eigenlijk) Instagram en Linkedin en Slack wil checken op rode puntjes moet ik nu een extra handeling doen en voel ik dus aan den lijve dat dat eigenlijk niet hoeft.

Mijn telefoon bliept dat ik zo naar het station moet fietsen. Daarna ga ik drie dagen analoog (minus overdag, toegegeven), gewoon genieten van onbekende livemuziek. Tussen de mensen, niet tussen de open tabbladen. De volgende revolutie zal analoog zijn, Jonathan Harris gaf reeds het goede voorbeeld. Ik stel mezelf nu de opgave om niet te instagrammen over REWIRE 2018. Wellicht later een tekstueel verslag. Adieu.

Persepolis 030

Zondagmiddag (23 april) heb ik een prachtige middag in Utrecht meegemaakt, die veel meer was dan alleen maar nostalgie. Voor het Cultureel Persbureau schreef ik er dit verslag over (ook op Blendle en Reporters Online te lezen). De trend is om muziek te verkassen naar peperdure prestigegebouwen. Ik twijfel daar aan: in een werfkelder kan het ook. Alleen programmeringsgeld (dat ten goede komt aan de musici zelf, niet aan projectontwikkelaars en bouwcombinaties) is belangrijk.

jazzclub persepolis utrecht foto © jaap van der klomp

De Utrechtse jazzclub Persepolis (1957-1967), foto © jaap van der klomp

 

 

Misha Mengelberg (1935-2017)

misha-mengelberg-berlijn-foto-francesca-patella

Misha Mengelberg, 5 juni 2010 in Berlijn. Foto Francesca Patella.

Vanmorgen las ik op de volkskrant site dat Misha Mengelberg is overleden. Reinbert de Leeuw biografe en publiciste bij o.a. Cultureel Persbureau Thea Derks memoreert Misha. Voor de levensfeiten zie dit mooie stuk van Erik van den Berg. Wat Misha voor mij interessant maakt, zie hier. Later is het ook voor gebruikers van Reporters Online en Blendle te lezen. Op zaterdag 25 maart is er om 14.30u in het Bimhuis een concert ter ere van Misha. Hier het bericht van het bimhuis.

opkomend racisme

de-oplossing-still-photo-1-chris-van-houtsFilmtip: op zondag 12 maart (aanvang 14:00u) is er in Lab 111 een eenmalige vertoning van de film De Oplossing? van regisseur Sander Francken (Nederland, 1983, 65 minuten). Ik heb deze film nog niet gezien, maar ben nieuwsgierig want eerdere films van deze regisseur over de Malinese stad Djenne en internationale wapenhandel kwamen behoorlijk bij mij binnen. Voor Cultureel Persbureau (ook te lezen door gebruikers van Reporters Online en Blendle) schreef ik er gisteravond een vooraankondiging over.

Update 3 maart: wegens grote belangstelling heeft Lab 111 een extra screening op zondag 12 maart toegevoegd, om 17:00u.

Op zoek naar mindfucks in Schiedam

img_4602_1

Beeld: Kim van Dee, Stedelijk Museum Schiedam.

Voor het Cultureel Persbureau (ook leesbaar voor gebruikers van Reporters Online en Blendle.com) ging ik afgelopen zaterdag naar het Stedelijk Museum in Schiedam. Een monumentaal pand dat met veel liefde en aandacht wordt gerund, dat zie je zo.

Het Stedelijk Museum Schiedam ging een samenwerking aan met het Louisiana in Denemarken: een grote overzichtstentoonstelling van Op Art (het minder bekende zusje van Pop Art). Ik schreef er deze persoonlijke recensie over.

opera?

img_-e492md

De nieuwe sociëteit Sexyland bij de NDSM-werf in Amsterdam Noord.

Afgelopen week bezocht ik de persconferentie van het Opera Forward Festival (OFF). Voor het Cultureel Persbureau schreef ik een persoonlijk verslag, lezers die Reporters Online of Blendle gebruiken kunnen dat hier teruglezen na overmaking van een zeer gering bedragje. Steun onafhankelijke cultuurjournalistiek, want nee, dit is niet hetzelfde als marketing.

Er is klank; een notie van onmacht; een programma zonder kop of staart; er is kracht, kletspraat, mededogen; er is niks maar tevens een vergezicht, verhaspeld beeld vol werking en tegenwerking. Bovendien lijkt de taal hier en daar wat overspannen. Natuurlijk, onsamenhangend gezwatel kan wel degelijk gezellig zijn, of ontroeren. Onder omstandigheden kan zingeving mogelijk zijn, maar het zal niet meevallen om er iets steekhoudends op te grondvesten. Hoewel, zoiets moet toch ooit geprobeerd zijn.

Een voorbeeld wil mij nu even niet te binnen schieten.

Misha Mengelberg, opera Koeien/Cows, versie 3 mei 2016.

lijstjes

De trouwe bezoekers van deze blog, alle vijf, weten inmiddels dat ik graag lijstjes mag maken. Nu de courante cd’s in kaart zijn gebracht werd het weer eens tijd voor een boekenlijstje. Dit vraagt momenteel om mijn aandacht, in volgorde van urgentie:
getatchew-mekuria
Anil Ramdas, Ik had me de wereld anders voorgesteld (Querido).
Edo Dijkstershuis & Jan Willem Kaldenbach, De bier revolutie (Terra).
Getatchew Mekuria, the lion of Ethiopian saxophone (1935-2016) – A lifelong musical history in photos, from the Municipality Band to The Ex (Terp).
René van Hoften & Hans Walraven, Waaljazz – een eeuw jazz- en improvisatiemuziek in Nijmegen (Van Hoften & Walraven).
Hans Kusters, De flipperkoning – 75 rock-‘n-roll verhalen van Hans Kusters (Vrijdag).

diversiteit schmiversiteit

img_0105

Dakhla, Westelijke Sahara. Beeld van de auteur.

Korte samenvatting. Woensdagmiddag ging ik naar de uitreiking van de belangrijke prijs (eigenlijk twee: publieksprijs en juryprijs) genaamd Code Culturele Diversiteit Award. Ik zag geen enkele collega-journalist(e). Wel heel veel professionele belangenbehartigers die spraken namens de mensen die zelf nauwelijks in de Melkweg aanwezig waren.

NB: de auteur is van Arubaans-Chinees-Nederlandse afkomst en wil geenszins de urgentie van het thema diversiteit ondergraven.

Er is nog veel te doen.

Langere samenvatting, inclusief nuance (nee, dat is geen dorpje in Frankrijk). De publieksprijs werd door Howard Komproe uitgereikt aan …

Het gehele artikel kunt u voor een uiterst geringe betaling lezen op de websites van het cultureel persbureau, reporters online en blendle.com.

overleven – een methode

In 2016 kocht ik één cd, op dringend aanraden van een vriend. Ik ben hem dankbaar, want het is prachtig en ik draai het maandelijks. Maar goed, dit staat er nu veel op, momenteel at Tchong’s. Doe er uw voordeel mee, of niet.

ethiopiques 30.jpeg

Nummer 30, reeds!

Pixvae, Pixvae (Buda Musique/XMD)
Girma Bèyènè & Akalé Wubé, Mistakes on purpose (Éthiopiques, volume 30) (Buda Musique/XMD)
Béton Armé, Chamber music by Iannis Xenakis (BV Haast)
Trio 7090, 709001 James Fulkerson (www.zeventignegentig.nl)
Trio 7090, 709003 Michael Finnissy (www.zeventignegentig.nl)
Nora Mulder & Rogier Smal, idem
The Brotherhood Youth Fellowship Choir, My Joy Is So Great In Olumba, Music From Heaven, Exotic Gospel (SOMU 5) NB: dank aan zielsverwant F.!
Luna Zegers, Entre dos Mundos (Moonday Records)
Bongomatik, Espanderland (Indieplant)
Jeditah, Waves (eigen beheer) (ex-collega maakt prachtige muziek)
Ruud Houweling, Erasing Mountains (Arland Records/PIAS)
CaboCubaJazz, Corason Africano (Timbazo/MatosMusic)
Erik Voermans, Still (Attacca)
Erik Voermans, Yabanraku (eigen beheer)
Waed Bouhassoun, La voix de la passion (Buda Musique/XMD)
King Champion Sounds, To awake in that heaven of freedom (Excelsior)
King Champion Sounds, Fool Throttle/Debby One Day (Tractor Notown, 7″)

Uit het archief trok ik deze items, die ook vaak weer klinken:
Roy Nathanson, Subway Moon (Yellow Bird Records, 2009)
Elza Soares, Vivo Feliz (Recohead, 2003)
Elza Soares, dO CÓCCIX atÉ O PesCOçO (Discos Maianga, 2002)
Peregoyo Y Su Combo Vacana, Tropicalisimo (Discos Fuentes, 1972/World Circuit 1989)
Peregoyo Y Su Combo Vacana, El Rey Del Currulao (Otrabanda Records, 2004)
Dinosaur Jr., Give A Glimpse of What Yer Not (JagJaguwar, 2016)

Vannacht had ik mijn jaarlijkse Trout Mask Replica moment. Zal wel de nawerking van de volle maan zijn geweest, maar wat blijft dát een monument van een plaat. Niet te geloven!

rode mapjes

Bij de grote januari schoonmaakactie in mijn privémuseum hervond ik het boek dat in 2007 werd uitgebracht ter gelegenheid van het twee jaar daarvoor geopende Muziekgebouw aan het IJ. Ik was vergeten dat er een cdtje bij zat met vier stukken erop. Het vierde stuk is een registratie van de openingsspeech die Jan Wolff (voormalig directeur IJsbreker, meer dan twintig jaar enthousiast pleitbezorger voor een concertzaal voor nieuwe muziek én eerste directeur van het Muziekgebouw aan het IJ) hield op 15 juni 2005.

Jan was een aimabel man om tegen te komen bij concerten. Twee herinneringen springen meteen uit de mist der tijden. Eens sprak ik hem op zijn kantoor over een op te zetten symposium over wereldmuziek en de noodzaak voor de professionals om hier met een frisse blik naar te kijken. Naast het raam van zijn kamer hing een tijdschema met de aankomst- en afvaarttijden van de cruiseschepen van de buurman. Hoe hij hierover vertelde (en over zijn privéschip, een historisch geval van prachtig hout) brak meteen al ieder ijs, en die vriendelijke ambiance werd nog versterkt toen ik mijn voorstel uit de tas haalde.

[Dit stuk is in zijn geheel te lezen op het cultureel persbureau ]