Salif Keita

moffou

Moffou, Universal France (2002)

VPRO’s Vrije Geluiden had gistermorgen Salif Keita in de uitzending, hier terug te zien (tweede item). Dinsdag 25 juni (20.00u) speelt Keita in Carré, ter gelegenheid van zijn veertiende en waarschijnlijk laatste album Un Autre Blanc. Keita heeft vele mooie albums gemaakt, persoonlijk vind ik Moffou uit 2002 een van zijn sterkste troeven (niet op Spotify). Toen Un Autre Blanc verscheen sprak The Guardian met hem, over de situatie in Mali en over zijn inzet om het lot van albino’s te verbeteren.

In Amsterdam zal hij klassiek en nieuw repertoire spelen. Kaarten kun je hier bestellen.

Advertenties

PJ Harvey in A Dog called Money

a dog called money

A Dog called Money

Vanavond begint de tweede Nederlandse editie van muziekdocumentaire festival IN-EDIT. Zojuist werd bekend gemaakt dat dit festival zaterdag A Dog called Money zal presenteren. Uit het persbericht: “De Britse muzikant PJ Harvey en de bekroonde Ierse fotojournalist Seamus Murphy reizen samen naar Kabul, Kosovo en Washington. Harvey is op zoek naar indrukken, woorden en poëzie die de inspiratie vormen voor haar album The Hope Six Demolition Project. Terug in Londen neemt Harvey de nummers met haar band op in een speciaal gebouwde studio die dient als een soort kijkdoos, waarbij geïnteresseerden het proces door een raam kunnen observeren. Seamus Murphy vertaalt Harvey’s zoektocht naar inspirerend materiaal en haar intieme creatieve proces naar een indrukwekkende montage zonder de muzikant los te zien van haar enigmatische aura.”

A Dog called Money I 2019 I Seamus Murphy I met: PJ Harvey I UK, Ierland I 90 min Nederlandse première. Te zien op zaterdag 6 april om 21.45 uur in Het Ketelhuis in Amsterdam.

Drie persoonlijke tips: zaterdag draait om 21.30 uur (Ketelhuis 2) Punk in Paradiso. Zondag om 14.45 uur (Ketelhuis 2) Giacinto Scelsi. The First Motion of the Immovable –  winnaar van de IDFA Competition for First Appearance 2018. Tenslotte om 17.15 uur (Ketelhuis 1) mijn favoriete salsero in Ruben Blades is not my name.

IN-EDIT is een internationaal muziekdocumentaire festival dat in 2003 in Barcelona werd gelanceerd. Sindsdien werden wereldwijd edities georganiseerd met meer dan 100.000 bezoekers per jaar. Dit jaar is de tweede editie van IN-EDIT NL van 4 tot 7 april op het Westergasterrein in Amsterdam. Het overkoepelende thema is Shine on you, crazy diamonds! waarmee het festival artiesten belicht die een strijd leveren met hun gekte of waanzin.

An bè kelen – We Are One

an be kelen

(© Pan Records 1994)

Afgelopen zaterdag mocht ik in Utrecht een lezing geven voor de Nederlandse Vereniging van Afrika Studies. Onderwerp: Afrikaanse muziek zoals ik die als cultuurjournalist onder de aandacht probeer te brengen. Aldaar liep ik antropoloog en historicus Jan Jansen weer tegen het lijf. Twintig jaar geleden leerde ik hem kennen tijdens mijn studie. Met een aantal medestudenten hadden we bij hoogleraar Leen Dorsman aangekaart dat we wel wat meer te weten zouden willen komen over niet-westerse historiografische tradities.

Die oproep resulteerde destijds in een symposium waarbij Jansen aan het eind van de dag de show stal met een prachtige lezing over hoe hij als antropoloog-historicus in Kela, Mali het klassieke Soundjata epos had onderzocht en opgenomen met zijn Sony professional walkman WM -D6. Die cd, uitgebracht door het Leidse label Pan Records is inmiddels internationaal een gezaghebbende opname – er volgden nog twee even mooie albums (Bonya – Respect, Griot Music from Mali #2, Pan Records 1997 en Siramori Diabaté – Griot Music from Mali #3, Pan Records 2002).

Juist met hun intieme, veldopname karakter beschikken deze cd’s over een directheid en intensiteit die ik bij hevig geproduceerde Malinese albums vaak mis. Ik realiseer me ineens dat mijn voorliefde voor Malinese muziek toen moet zijn ontstaan, bij die lezing van Jansen twintig jaar geleden.

Pixvae in Rotterdam

Great news: Pixvae has a new album out soon on the French triple A label Buda Musique, called Cali, and they will perform in Grounds Rotterdam (friday april 19th) with Conjunto Papa Upa. Three years ago this French-Colombian band completely blew me away at Haarlem Hout, and 8 months later again in Paradiso Upstairs. For mixedworldmusic I did an interview with their guitarist Damien Cluzel, to be found ici. I really love their music, do check out the brilliant way these voices come together in a unique afrosound. It’s like a fullfrontal crash between Captain Beefheart and Peregoyo y su Combo Vacana!

PIXVAE VISUEL RVB 1440x1440-300dpi

Pixvae, Cali (Buda Musique, april 2019)

de wereld voor gelijkzwevend

microfobia 3 maart 2019

Ensemble Scala, 3 maart 2019

Gistermorgen zag ik een wederom intrigerend concert in de reeks die de Stichting Huygens-Fokker presenteert in de kleine zaal van Muziekgebouw aan het IJ. Microtonaliteit is het uitgangspunt voor deze serie, die veelal (maar niet uitsluitend) gebruik maakt van het gigantische Fokker-orgel dat boven de glazen pui is geplaatst.

De serie lijkt een hoog muziektheoretisch gehalte te hebben, sterker nog: dat is ook zo, maar met regelmaat klinkt hier ook simpelweg bijzonder mooie muziek die langs emotionele weg weet te raken. Zoals in de aflevering van gistermorgen het prachtige stuk Ancient Wisdom van de jonge Roemeens-Finse componist Sebastian Dumitrescu.

Microtonaliteit takes some internal adjusting – bij het eerste concert dat ik bijwoonde voelde het ruim een kwartier lang alsof er een houtklem tegen mijn slapen langzaam werd dichtgedraaid. Maar net als ik tegenwoordig gitaar een stuk saaier vind klinken dan ud (Arabische luit) kan er na gewenning enige verslaving optreden. Wonderschone muziek met vaak een aangenaam surrealistisch effect – alsof je de wereld ineens met hele andere oren ervaart.

De laatste twee concerten van dit seizoen zijn op zondag 14 april (11.00u, ‘Jan Hage bedwingt ’t 31-toonsorgel’) en op zondag 12 mei (11.00u, ‘The Theremin Stories’). Highly recommended!

Dr Jordan Institute

Experimenteerdrift tussen afrodance, Caribbean sounds en West-Europese klassieke muziek – dat is Dr Jordan Institute. Een nieuwe groep met de klassieke sopraan Nicole Jordan, drummer-producer Stefan Kruger (o.a. Zuco 103 en Krupa & the Genes) en gitarist-producer Mark Tuinstra (o.a. The Nordanians en Omar Ka Band). Als klassiek getrainde sopraan en met twee academische graden op zak (Music Performance Studies en Muziekpsychologie) brengt Jordan, geboren in Trinidad, opgegroeid in Canada, gestudeerd in Engeland en nu Rotterdammse, een unieke blend van inspiraties mee naar dit instituut voor fundamenteel onderzoek.

Binnenkort presenteert Dr Jordan Institute hun 11-track debuutalbum Jab Jab met twee concerten. Donderdag 14 maart in Volkshotel Amsterdam, vrijdag 15 maart in Vessel 11 Rotterdam.

Shock-black bubble-doun-beat bouncing

reggae sounds LKJ

Linton Kwesi Johnson, Tings an times – selected poems © Bloodaxe Books/LKJ Music, 1991.

Currently writing several texts, a.o. on Dr. Jordan Institute – an interesting new outfit with classically trained soprano and PhD in Music Performance Studies Nicole Jordan, Stefan Kruger (from Zuco 103 fame, drums+production) and Mark Tuinstra (a.o. The Nordanians and Bernie’s Lounge, guitar+production).

Jordan comes from Trinidad, we had a nice phoner and now I’m rediscovering fellow Trinidadian Anthony Joseph and the kindrid spirit / poet Linton Kwesi Johnson in my music and book department. This wonderful poem by LKJ gets even better when you hear the sounds.

Don’t forget to check out Dr. Jordan Institute, they will launch their first digital 11 track album in the Volkshotel Amsterdam, March 14th and Vessel 11 Rotterdam, March 15th.