Transa 1972 / Transe 2019

transa 1972

Caetano Veloso, 1972

Tip: het Braziliaanse Esdras Nogueira Quartet komt met een eerbetoon aan Transa, de prachtige elpee die Caetano Veloso tijdens zijn Londense exil-tijd opnam. De plaat kwam uit in 1972 en behoort tot mijn favorieten. Een beroemde anekdote luidt dat Gilberto Gil en Caetano Veloso, die allebei van het militair regime te horen hadden gekregen dat hun fysieke veiligheid niet langer kon worden gegarandeerd, heel verschillend omgingen met hun bannelingbestaan in Londen. Gil stortte zich op yoga en macrobiotiek; Veloso stortte in een depressie. Triste Bahia .. Nine out of ten .. ik ben heel benieuwd hoe dit instrumentale jazzkwartet deze Caetano-classics live zal interpreteren. Naar verluidt gaf Veloso zijn zegen aan dit project. Het album Transe is trouwens alvast heavily afrobeat influenced, een hoogst kwieke hermontage van en eerbetoon aan het origineel. Barisaxliefhebbers opgelet!

Transe tour 2019
woensdag 30 oktober in Paviljoen Ongehoorde Muziek Eindhoven
donderdag 31 oktober in Casa Munganga Amsterdam
vrijdag 1 november in Parnassos Utrecht
Personnel: Saxophone: Esdras Nogueira | Drums: Thiago Cunha | Guitar: Marcos Morais | Bass: Rodrigo Balduino
Powered by Kokako Music.

TRANSE album cover

Esdras Nogueira Quartet, 2019

 

Advertenties

jazz international in rotterdam en nijmegen

Tip: vrijdag 25 en zaterdag 26 oktober is de 19e editie van Festival Jazz International Rotterdam, en van donderdag 24 tot en met zondag 27 oktober voor de vierde keer de Nijmeegse satellieteditie van JIR. In Rotterdam bieden vier locaties rondom Lantaren/Venster, waaronder het Fotomuseum en Verhalenhuis Belvédère, een staalkaart van actuele jazz uit binnen- en buitenland. In Nijmegen zijn er naast Lux en Doornroosje nog drie andere locaties (waaronder Brebl) geprogrammeerd.

Ik ben in Rotterdam o.a. nieuwsgierig naar Eric Vloeimans Carte Blanche, The Pack Project & Efe Erdem, Melissa Aldana Quartet, Greg Ward’s Rogue Parade en Ayanna Witter-Johnson. En in Nijmegen o.a. Angles 8, Simin Tander & Jörg Brinkmann en Kiki Manders.

Austbø in Concerto

harald_poster
Alleenheersende algoritmes
die Aspergersyndroomautisten
aanzetten op hun Apples
om op aandeelhouders te anticiperen

Komende zondag (29 september) om 16u speelt cellist Harald Austbø solo in Concerto Amsterdam. Luister dit pareltje van authentieke woede dan, ABC van zijn album Ontwaak. Op zondagmiddag 6 oktober speelt hij om 16.00u in de Haarlemse Vishal:
line up van het album Ontwaak:
Harald Austbø -cello/voice
Pau Sola- cello
George Dumitriu- viola
Ernst Glerum- double bass
Jasper Stadhouders- guitar
Onno Govaert- drums

Smartphoneloos

stefan brijs zonder liefde atlas 2019Zonder liefde doet denken aan de filmklassieker When Harry Met Sally (1989), over de mogelijkheid of onmogelijkheid van de platonische vriendschap. Alleen ditmaal zonder happy end. Bernard, de nieuwe liefde van Ava, heeft enigszins sinistere trekjes, wat deze roman aan het eind voor een kort moment de gedaante van een thriller geeft. Dat draagt prettig bij aan het ongeduld waarmee je door wil lezen en is ongetwijfeld bewust ingezet door de auteur.”

Voor Cultuurpers las ik de nieuwe roman van Stefan Brijs. Hier kun je de volledige recensie vinden (nb: spoiler alert).

Jazz en de Walvis #5

FLYER_VOORKANT_def
Op zondagmiddag 15 september (12.30u-17.00u) is de vijfde editie van huiskamerfestival Jazz en de Walvis. High quality jazzconcerten in 8 woonkamers op de Oostelijke Eilanden en in het Lloyd Hotel in Amsterdam. Er is een jazzcollege door Vera Vingerhoeds (13.00u en 14.00u) en er is een architectuurrondleiding (12.30u). Drie tips: The Electrification Trio celebrating Rob Franken (NB: dit project is ook op zaterdag 14 september in Lantaren/Venster, Rotterdam te zien), Minyeshu en PAX the humanoid + Niels Broos. Tickets bestel je hier. Ik mis nog steeds Mijke & Co Live! op wijlen Radio 6, maar dit is een geweldig initiatief van de toenmalige presentatrice Mijke van Wijk. Wat is er nu mooier dan kwaliteitsmuziek in een huiskamer?

Fire of Love revisited

20190809_222231

JC Thomaz & the Missing Slippers, Rotown Summer Sessions, 09.08.2019

Afgelopen vrijdag zag ik in Rotterdam een heerlijk intens eerbetoon aan The Gun Club. Het Rotterdamse JC Thomaz & the Missing Slippers speelde vrijwel integraal de postpunk/blues klassieker Fire of Love (1981). Sex Beat, Preaching the Blues, She’s Like Heroin to Me, For the Love of Ivy, Fire Spirit, Cool Drink of Water (‘I asked for water, she gave me gasoline’) – live klonk het even brutaal, onderkoeld en gejaagd als die op mijn huisaltaar gekoesterde plaat. Twee drummers, een halfnaakte bassist met een doodshoofd aan zijn gitaarhals getapet, een lekker smerig spelende gitarist en een zanger met toepasselijke Blondie* pruik, en bijpassende witte laarsjes. Aan de zanger de niet geringe taak Jeffrey Lee Pierce te doen vergeten, maar daarin slaagde hij glansrijk. Rotown ondanks broeierig terrasweer hartstikke vol met jong en oud publiek, prima ambiance en muziek die ook in andere handen tijdlozer blijkt dan ik vooraf had gedacht. De originele Gun Club concerten in de Effenaar heb ik destijds gemist, maar deze jonge Rotterdammers maken dat gemis meer dan goed. Volgende keer hopelijk ook Promise Me en Texas Serenade. Ik ontdek trouwens nu pas het origineel van Cool Drink of Water Blues, door Tommy Johnson (1929)!

Mooi citaat: Kid Congo Powers (gitarist van de eerste fase van The Gun Club, later bij The Cramps) commented that the early Gun Club incarnation were “too arty for rock people, far too rock for arty people, too cuckoo for the blues crowd and too American for punk”.

*Jeffrey Lee Pierce was voorzitter van Blondie’s fanclub in Los Angeles, later hielp Blondie’s gitarist The Gun Club aan contacten en een platenlabel, waarop hun tweede album Miami verscheen. Met gastvocalen van Deborah Harry.

fire of love