integratie der kunsten

sedje hemon

Vrijdag 24 mei (19.30u, toegang museumkaart+3 euro) presenteert het Stedelijk Museum Amsterdam een avond rondom Sedje Hémon (1923-2011). Hémon, die de Shoah overleefde en daarna het merendeel van haar leven in Den Haag doorbracht, ontwikkelde een unieke methode om beeld in geluid te vertalen en creëerde verschillende schilderij-composities.

Het Haagse Ensemble Modelo62 speelt Hidden Agreements, een nieuw programma dat met componist Andrius Arutiunian en kunstenaar Marianna Maruyama werd ontwikkeld. Vorig jaar zag ik Hidden Agreements in Korzo Den Haag en tijdens de Gaudeamus Muziekweek in Utrecht. Enige voorkennis van haar gedachtengoed en biografie is aan te raden, maar het vooruitstrevende, interdisciplinaire karakter van haar werken is evident. In Korzo viel me op dat er veel jonge studenten in het publiek aanwezig waren.

Hémon koesterde de overtuiging dat alle kunstvormen uit een gemeenschappelijke oerbron zijn ontstaan. Vanuit die gedachte ontwikkelde ze onder andere een theorie om muziek aan schilderijen te ontlenen. Voor Kunstlicht schreef Maruyama een diepgravend artikel over het leven en de filosofie van Hémon. Een wonderlijk veelzijdig en intens leven, dat schreeuwt om een biografie, documentaire of speelfilm. Hémon overleed in 2011 in relatieve anonimiteit – een stichting ontfermde zich over haar nalatenschap. Stedelijk BASE heeft werk van haar in de permanente opstelling. Maruyama en Arutiunian hebben met Modelo62 dit unieke leven weer pontificaal in de spotlights gezet.

Zaterdag 25 mei is Hidden Agreements in Rotterdam te zien (Gallery Untitled, 20.00u) en zondag 26 mei in Eindhoven (TAC, 16.00u).

Sedje Hémon (1923-2011)

sedje 2019

Het Haagse Ensemble Modelo62 speelt Hidden Agreements, een nieuw programma dat met componist Andrius Arutiunian en kunstenaar Marianna Maruyama werd ontwikkeld, rondom het recent herontdekte werk van de Nederlandse componist en beeldend kunstenaar Sedje Hémon (1923-2011). Hémon, die de Shoah overleefde en daarna het merendeel van haar leven in Den Haag doorbracht, ontwikkelde een unieke methode om beeld in geluid te vertalen en creëerde verschillende schilderij-composities. Toen ze al in de tachtig was ontwierp ze een virtual reality museum, waar haar werk te zien en te horen was.

Vrijdag 24 mei in Stedelijk Museum Amsterdam, zaterdag 25 mei in Gallery Untitled Rotterdam en zondag 26 mei in TAC Eindhoven (matinee).

Sandra Smallenburg (NRC Handelsblad) zag een voorstudie van dit project als een van de vijf hoogtepunten van Documenta (2017). In de nieuwe opstelling Stedelijk BASE is werk van Hémon te zien. Musicologe Thea Derks schreef voor Cultureel Persbureau een profiel.

Salif Keita

moffou

Moffou, Universal France (2002)

VPRO’s Vrije Geluiden had gistermorgen Salif Keita in de uitzending, hier terug te zien (tweede item). Dinsdag 25 juni (20.00u) speelt Keita in Carré, ter gelegenheid van zijn veertiende en waarschijnlijk laatste album Un Autre Blanc. Keita heeft vele mooie albums gemaakt, persoonlijk vind ik Moffou uit 2002 een van zijn sterkste troeven (niet op Spotify). Toen Un Autre Blanc verscheen sprak The Guardian met hem, over de situatie in Mali en over zijn inzet om het lot van albino’s te verbeteren.

In Amsterdam zal hij klassiek en nieuw repertoire spelen. Kaarten kun je hier bestellen.