print

bewaren - of hoe te leven

Oude print (fragment)

Heeft u dat nou ook?

Straks stort ik mijzelf in drie dagen REWIRE. Zeg maar het Haagse Le Guess Who, of misschien is Le Guess Who wel het Utrechtse REWIRE – daar wil ik vanaf zijn. Avontuurlijke muziek op tien lokaties in Den Haag. Op dit moment ken ik alleen: Laurie Anderson, Floating Points, Fatima Al Qadiri, Arto Lindsay, Raphael Vanoli en The Thing. De rest ken ik niet, dus hier moet ik zijn dit weekend, hoewel mijn racefiets en de voorspelde 20 graden ook lonken. Alsmede wat kleine deadlines, maar dat kan ook overdag.

De website bekeek ik nauwelijks. Die namen hierboven haal ik van een flyer (print) en ik zie uit naar het moment waarop ik het programmaboekje in mijn handen zal houden (print). Tactiele informatie heeft ineens een meerwaarde vergeleken met de blurb op de internets. Toegegeven: ik heb de timetable wel in mijn dropbox gezet, voor het geval print op is bij de festivalkassa.

Ik zag deze week een uiterst droevige film (waarover later meer), die onder andere gaat over bewaren en loslaten. Maar ik heb al mijn festivalprogrammaboekjes (1988-2018) en papieren concerttoelichtingen nog wel, en al die digitale meuk niet meer. De geur van drukinkt, een mooi vormgegeven poster – noem mij sentimenteel en/of nostalgisch maar ik waardeer het meer en meer. Even van die alomtegenwoordige schermen af.

Deze week gooide ik al mijn apps van het startscherm van mijn samsung, behalve deze: NS reisplanner, Triodos internetbankieren en Google Agenda. Gek genoeg levert deze kleine geste al een klein beetje vooruitgang op, want iedere keer dat ik (totaal bizar eigenlijk) Instagram en Linkedin en Slack wil checken op rode puntjes moet ik nu een extra handeling doen en voel ik dus aan den lijve dat dat eigenlijk niet hoeft.

Mijn telefoon bliept dat ik zo naar het station moet fietsen. Daarna ga ik drie dagen analoog (minus overdag, toegegeven), gewoon genieten van onbekende livemuziek. Tussen de mensen, niet tussen de open tabbladen. De volgende revolutie zal analoog zijn, Jonathan Harris gaf reeds het goede voorbeeld. Ik stel mezelf nu de opgave om niet te instagrammen over REWIRE 2018. Wellicht later een tekstueel verslag. Adieu.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s