diversiteit schmiversiteit

img_0105

Dakhla, Westelijke Sahara. Beeld van de auteur.

Korte samenvatting. Woensdagmiddag ging ik naar de uitreiking van de belangrijke prijs (eigenlijk twee: publieksprijs en juryprijs) genaamd Code Culturele Diversiteit Award. Ik zag geen enkele collega-journalist(e). Wel heel veel professionele belangenbehartigers die spraken namens de mensen die zelf nauwelijks in de Melkweg aanwezig waren.

NB: de auteur is van Arubaans-Chinees-Nederlandse afkomst en wil geenszins de urgentie van het thema diversiteit ondergraven.

Er is nog veel te doen.

Langere samenvatting, inclusief nuance (nee, dat is geen dorpje in Frankrijk). De publieksprijs werd door Howard Komproe uitgereikt aan …

Het gehele artikel kunt u voor een uiterst geringe betaling lezen op de websites van het cultureel persbureau, reporters online en blendle.com.

Advertenties

overleven – een methode

In 2016 kocht ik één cd, op dringend aanraden van een vriend. Ik ben hem dankbaar, want het is prachtig en ik draai het maandelijks. Maar goed, dit staat er nu veel op, momenteel at Tchong’s. Doe er uw voordeel mee, of niet.

ethiopiques 30.jpeg

Nummer 30, reeds!

Pixvae, Pixvae (Buda Musique/XMD)
Girma Bèyènè & Akalé Wubé, Mistakes on purpose (Éthiopiques, volume 30) (Buda Musique/XMD)
Béton Armé, Chamber music by Iannis Xenakis (BV Haast)
Trio 7090, 709001 James Fulkerson (www.zeventignegentig.nl)
Trio 7090, 709003 Michael Finnissy (www.zeventignegentig.nl)
Nora Mulder & Rogier Smal, idem
The Brotherhood Youth Fellowship Choir, My Joy Is So Great In Olumba, Music From Heaven, Exotic Gospel (SOMU 5) NB: dank aan zielsverwant F.!
Luna Zegers, Entre dos Mundos (Moonday Records)
Bongomatik, Espanderland (Indieplant)
Jeditah, Waves (eigen beheer) (ex-collega maakt prachtige muziek)
Ruud Houweling, Erasing Mountains (Arland Records/PIAS)
CaboCubaJazz, Corason Africano (Timbazo/MatosMusic)
Erik Voermans, Still (Attacca)
Erik Voermans, Yabanraku (eigen beheer)
Waed Bouhassoun, La voix de la passion (Buda Musique/XMD)
King Champion Sounds, To awake in that heaven of freedom (Excelsior)
King Champion Sounds, Fool Throttle/Debby One Day (Tractor Notown, 7″)

Uit het archief trok ik deze items, die ook vaak weer klinken:
Roy Nathanson, Subway Moon (Yellow Bird Records, 2009)
Elza Soares, Vivo Feliz (Recohead, 2003)
Elza Soares, dO CÓCCIX atÉ O PesCOçO (Discos Maianga, 2002)
Peregoyo Y Su Combo Vacana, Tropicalisimo (Discos Fuentes, 1972/World Circuit 1989)
Peregoyo Y Su Combo Vacana, El Rey Del Currulao (Otrabanda Records, 2004)
Dinosaur Jr., Give A Glimpse of What Yer Not (JagJaguwar, 2016)

Vannacht had ik mijn jaarlijkse Trout Mask Replica moment. Zal wel de nawerking van de volle maan zijn geweest, maar wat blijft dát een monument van een plaat. Niet te geloven!

Pixvae

pixvae-haarlem-hout-2016-c-ton-maas

Pixvae live tijdens Haarlem Hout 2016, foto © Ton Maas

Voor mixedworldmusic.com sprak ik vanmorgen met Damien Cluzel van de Frans-Colombiaanse groep Pixvae. Dat interview is hier te lezen. Cluzel is in Nederland geen onbekende: eerder speelde hij o.a. in Man Bites Dog en Jump to Addis. Pixvae speelt komende vrijdag (als voorprogramma, aanvang 21.00u)  in Grounds, Rotterdam en maandag 20 februari in de kleine zaal van Paradiso (22.15u aanvang concert).

Mingus en cumbia

cumbia-and-jazz-fusion
In de trein naar Utrecht voor een Gaudeamus avond in het Muziekhuis kwam ik ex-collega Tim tegen. Vroeger schreven we even voor dezelfde krant, nu kookt en programmeert hij in de ruimte in Amsterdam-Noord. Goeie combinatie! Tim vertelde me dat ze daar wilde avonden hebben met jazz en impro musici, die steevast eindigen met Colombiaanse cumbia.

Het deed me direct denken aan de zelfs onder Mingus-kenners wat minder bekende plaat Cumbia & Jazz Fusion, in 1978 verschenen bij Atlantic. I just love that one!

Toch maar eens checken wat er in de ruimte allemaal aan de hand is. De voorgaande zin klinkt trouwens meer als Sun Ra dan als Charlie Mingus, maar goed. Op pad!

rode mapjes

Bij de grote januari schoonmaakactie in mijn privémuseum hervond ik het boek dat in 2007 werd uitgebracht ter gelegenheid van het twee jaar daarvoor geopende Muziekgebouw aan het IJ. Ik was vergeten dat er een cdtje bij zat met vier stukken erop. Het vierde stuk is een registratie van de openingsspeech die Jan Wolff (voormalig directeur IJsbreker, meer dan twintig jaar enthousiast pleitbezorger voor een concertzaal voor nieuwe muziek én eerste directeur van het Muziekgebouw aan het IJ) hield op 15 juni 2005.

Jan was een aimabel man om tegen te komen bij concerten. Twee herinneringen springen meteen uit de mist der tijden. Eens sprak ik hem op zijn kantoor over een op te zetten symposium over wereldmuziek en de noodzaak voor de professionals om hier met een frisse blik naar te kijken. Naast het raam van zijn kamer hing een tijdschema met de aankomst- en afvaarttijden van de cruiseschepen van de buurman. Hoe hij hierover vertelde (en over zijn privéschip, een historisch geval van prachtig hout) brak meteen al ieder ijs, en die vriendelijke ambiance werd nog versterkt toen ik mijn voorstel uit de tas haalde.

[Dit stuk is in zijn geheel te lezen op het cultureel persbureau ]

 

lijden

2017-02-08-16-15-57
Derde Kees Fens lezing, uitgesproken door Willem Jan Otten, 8 februari, Rode Hoed.

De laconieke atheïst en twijfelende agnosticus die ik ben had beter moeten nadenken toen hij besloot een kaartje te reserveren voor de jaarlijkse Kees Fens lezing in de Amsterdamse Rode Hoed. Ik kom er net van thuis. Merkwaardig: lange tijd kon ik Willem Jan Otten nauwelijks verstaan (in figuurlijke zin dan), zo overdadig wemelde het in zijn lezing van die typisch katholieke obsessies, zoals lijden in de plaats van een ander – en dat dat een nastrevenswaardig ding zou zijn.

Langzaam dreven mijn gedachten weg, de voormalige kerk uit, naar concreet en menselijk lijden zoals dat nu, as we type, onder het oog der wereld plaatsvindt. Zoals het afschuwelijke bericht van de wekelijkse massale verhangingen in Syrië van vanmorgen in de Volkskrant, naar aanleiding van het Amnesty rapport.

Wel noteerde ik in een boekje: “opzoeken katholieke Japanner Shushaku Endo?”

Toch was deze lezing, hoewel die niet voldeed aan mijn persoonlijke verwachtingen, beslist niet tevergeefs. Mooi vind ik de opzet en opening van deze jaarlijkse lezing, waarbij de zoon zijn vader eert. Toch weer dat katholicisme! Fens fils memoreerde aan die prachtige stukken van zijn vader: iedere maandag tweeduizend (!) even enthousiaste als doorwrochte woorden, gewijd aan denkers zoals Anselmus.

Onwillekeurig moest ik denken aan wat grafisch vormgever Irma Boom vannacht bij Nooit Meer Slapen observeerde: de terugkeer van het boek, niet zozeer als gestolde kennis, maar juist als zorgvuldig vastgelegde kennis. Dat wil zeggen: diepgravend onderzocht en doelbewust in een moment vastgezet, dus onvatbaar voor de vervalsing van ijdele politici en brutale tirannen. Ineens dacht ik: een tweegesprek tussen Irma Boom en Willem Jan Otten – hoe zou dat geweest zijn?

En zo mijmerde ik niet onaangenaam verder. Op de achtergrond blies Otten – met overigens bijzonder fraaie stem en dictie – zachtjes nog wat katholieke noties de zaal in. Plotseling, net zoals dat met mijn radiogebruik thuis gaat*, hoorde ik met heel mijn lijf deze woorden, ik geloof uit de bijbel: “Hetgeen overlegd wordt in de harten der mensen.”

Ronduit maf hoe één welgemikte formulering zich dan toch ineens diep in je gemoed een weg baant.

*Ik heb graag de hele dag de radio aan als achtergrondruis bij het werken, maar op één of andere mystieke manier hoor ik altijd precies op het juiste moment toch net die dingen waar ik wat aan heb. Curieus is dat.