angola

Div. artiesten
Angola – as 100 grandes músicas dos anos 60 e 70
(Difference Music/Som Livre/Bang!)
* * * *
Frederic Galliano presents Kuduro Sound System
(Frikyiwa/Munich)
* * *
Jaïr Tchong (eerder verschenen in Het Parool, 7 augustus 2007)
Angola.JPG
foto: Elias dia Kimuezo, “koning van de Angolese pop” © Difference Music

Slavernij is typisch een historische abstractie die pas werkelijk tot je doordringt als je een blik op de kille cijfers werpt. Tussen 1500 en 1850 werden door Europese schepen naar schatting twaalf miljoen Afrikanen over de Atlantische oceaan naar de Nieuwe Wereld getransporteerd (een half miljoen hiervan door handelslustige Nederlanders). Zo kon in subsahara Afrika de Angolese stad Luanda uitgroeien tot de grootste overslaghaven voor menselijke waar, waarvan veruit het grootste deel in Brazilië terecht kwam.

Dit verklaart waarom de Angolese en Braziliaanse muziek zo intiem met elkaar verbonden zijn. Onlangs verscheen een monumentale verzameldoos die deze cultuurhistorische verwantschap bewijst: vier cd’s plus boekwerk, in totaal honderd nummers uit de gouden tijd van de Angolese pop. In de jaren zestig en zeventig was de Angolese economie kerngezond, dus het nachtleven floreerde mee. Dat swingende elan hoor je terug in dit tableau de la troupe van geheel vergeten, dan wel in de Angolese burgeroorlog omgekomen helden.

Begin jaren zestig namen zoveel Angolese musici in Lissabon op dat de Portugese platenmaatschappij Valentim de Carvalho besloot om dan maar op lokatie een opnamestudio te beginnen. Door de onafhankelijkheidsoorlog moest dit bedrijf zijn werk staken en werd het netto bedrijfsresultaat naar Lissabon verscheept. Suzy Lorena, van Angolese origine, stelde uit dit archief dit verzamelalbum samen. Lorena: “De moederbanden hebben geluk gehad: ze werden opgeslagen in een warenhuis wat later toevallig de lokatie voor de nationale radio van Portugal zou worden. In Portugal begint men deze muziek nu pas te waarderen. Dit project kun je zien als een compres voor de diepe wonden die de koloniale tijd en de oorlog hebben geslagen in de Angolese cultuur.”

De verrassingen op deze box zijn ontelbaar en zetten samen alles wat je denkt te weten over Afrikaanse en Latijns-Amerikaanse muziek op zijn kop. Liefhebbers van westerse sixtiespop zullen daarbij versteld staan van de parelende, vintage klank van de elektrische gitaar in Angola. Ook blijkt er zoiets als Angolese merengue en zelfs fado te bestaan. Van opruiende, big bandachtige muziek met een onmiskenbaar Congolese invloed, tot uitermate weemoedige, boleroachtige muziek – Angola biedt een mer à boire van ontdekkingen. Zo boort Santos Junior (cd 4, nummer 4), wie kent hem niet, met het nummer Maria Rita nieuwe en voorheen onvermoede lagen in het menselijke vermogen tot melancholie aan.

Tegenwoordig danst men op kuduro, in Angola en in de hippere nachtclubs van Portugal. Frederic Galliano, een Franse producer-muzikant met een fijne neus voor eigentijdse Afrikaanse muziek, bracht onlangs een kuduroalbum uit: minimalistische, rauwe, maar buitengewoon aanstekelijke ghettomuziek. Lorena: “Kuduro ontstond vanaf 1995. Rappers in Angola voelden zich niet comfortabel met de Engelse taal en de ritmes van Amerikaanse hiphop. Aanvankelijk was kuduro underground, zoals baile funk (ghettomuziek) in Brazilië begon. Maar inmiddels is kuduro, net als baile funk, mainstream geworden: de bekendste kudurogoep Buraka Som Sistema gaf onlangs tijdens het Britse popfestival Glastonbury een concert.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s