waarom ik van radio hou

Sinds 2000 heb ik geen televisie meer. Radio is mijn medium en wel hierom:

1. kunststof met te gast hagar peeters
2. argos met de rubriek stukgelezen

Afgelopen week was de Nederlandse dichteres en debuterend romancier Hagar Peeters te gast bij de cultuurrubriek Kunststof. Een uur lang werd er tussen haar en presentator Frènk van der Linden gestreden. Belangrijkste wapens: stilte (Peeters) en persoonlijke vragen (Van der Linden).

Waarom is dit de moeite van terugluisteren waard? Door het ontbreken van beeld is het veel spannender. Het steekspel tussen gast en presentator stelt de luisteraar op scherp. Inzet van dit gesprek was vooral de aloude kwestie: wat is binnen een literair werk van de auteur en wat is pure fictie?

Lange tijd lijkt het alsof Peeters zwaar geïrriteerd is door de persoonlijke vragen van de presentator, maar tegelijkertijd kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat die vragen terecht zijn, omdat ik als luisteraar een beeld wil krijgen van de geïnterviewde auteur. Bovendien heb ik twijfels bij de wijze waarop literaire auteurs zich soms aan de persoonlijke vragen willen onttrekken met een beroep op het antieke ‘l’art pour l’art argument’: er is niks anders dan het werk.

Ik weiger dat te geloven, want goede literaire werken (waartoe ik niet alleen dichtbundels en romans reken, maar ook documentaires, speelfilms, composities en concerten) kúnnen niet zonder de brandstof van het persoonlijke – en iedere claim dat daar geen sprake van was bij de creatie is geveinsd, als u het mij vraagt. Hoogstens kun je bezwaren opperen als de vragen naar het persoonlijke de grenzen van het betamelijke overschrijden (hoewel dit ook geen wet van Meden en Perzen is, want soms moet je een door de wol geverfde geïnterviewde wel uit de tent lokken met zware middelen).

Iets van verlossing was als luisteraar te ervaren toen de presentator zélf persoonlijk werd. Zijn vraagstelling blijkt dan ineens niet alleen gemotiveerd vanuit de wens de gast van die dag zo goed mogelijk te portretteren, maar komt ook zeker voort uit zijn verlangen naar een menselijk gesprek – in plaats van een verkooppraatje zoals momenteel te doen gebruikelijk bij de meeste cultuurrubrieken op de televisie. Zo bood Kunststof wederom prachtige radio, en van de term ‘moral luck’ had ik nog nooit gehoord, maar het stemt nieuwsgierig genoeg om dit verder te onderzoeken.

Op een andere manier is de rubriek Stukgelezen van het VPRO radioprogramma Argos ook zeer de moeite van het terugluisteren waard. Onderzoeksjournalisten bespreken in deze rubriek hun voorbeelden: auteurs en werken die hen hebben gestimuleerd in de moeilijkste aller journalistieke genres: onderzoeksjournalistiek. Op een wat technischer niveau (hoe ontlok je aan de belangrijkste movers and shakers de juiste informatie?) is ook dit rondetafelgesprek hoogst interessant voor iedereen met een journalistiek hart. Het boek over de financiële crisis waar het lange tijd over gaat staat inmiddels op mijn lijst.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s