east african sounds

Cover Zanzibara volume 10.

Many years ago during a WOMEX edition, I met Werner Graebner, who curates the wonderful series Zanzibara (distributed by Buda Musique, highly recommended for lovers of Ethiopiques). Somehow I’ve missed some volumes, in my collection I only refound 1 – 5, but volume 10 is about to hit the shops. Again I am struck by the lush harmonies and gorgeous rhythmic sensibility of this particular kind of East African music. This is the tune which got me involved, back in the day: Maulidi Mohamed, Vingaravyo Vgote Si Dhahabu, from Zanzibara volume 1 (Jahazi Media/Buda Musique, 2005). The Buda catalogue doesn’t mention volume 10 yet, but you can check out the other titles ici. The late Bi Kidude is btw also a voice you don’t want to miss..

Heavy Rotation week 1-3 2021

Cover Artlessly Falling

Currently diving into the wonderful soundworld of Antwerpen’s Sound in Motion. January 23-27 they present Summer Bummer in a digital version, check it out ici.
Saint Francis Duo, Los bordes de las respuestas (Dropa Disc #001)
Kris Vanderstreaten, Trommels 1 (Dropa Disc #002)
Ballister, Low Level Stink (Dropa Disc #005)
From wolves to whales, Dead Leaves Drop (Dropa Disc #007)
Gabbro, Granular (Dropa Disc #008)
Van Hove / Brötzmann, Front to Front (Dropa Disc #009)

Furthermore some golden oldies and exciting new stuff here:
Donder & Apeland, Het Verdriet (W.E.R.F. Records)
Howard Peach, Howard Peach, el NEGOCITO Records (2015)
Mary Halvorson’s Code Girl, Artlessly Falling (Meltframe Music, 2020)
University Challenged, Oh Temple! (Hive Mind Records, 2021)
The Bent Moustache, Pastures New Seasons Turn, Worm Bros. Records (2011)
Oorbeek, Kavel (Blowpipe Records, 2020)
Misha Mengelberg, Pech Onderweg (opname 1978, BV Haast 016, reissue ICP 058)
Jonas Cambien Trio, We Must Mustn’t We (Trem Azul/Cleanfeed 2018)
John Ghost, Airships Are Organisms (SDBan 2019)
Machtelinckx/Badenhorst/Cools/Gouband, Porous Structures (opname 2019, Aspen 09)

alleen is niet eenzaam

Oostende, vrijdag 1 januari 2021, 08.01u

Schrijver Sulaiman Addonia noteerde in De Standaard perfect wat me op goede dagen en nachten lukt in deze tijden. “Je krijgt meer innerlijke vrede wanneer je jezelf leert kennen zoals je bent, met al je littekens, kwetsbaarheid en kracht. Als dat lukt, leef je ook meer in harmonie met de anderen om je heen. Ik geloof echt dat wanneer je gerechtigheid zoekt in jezelf, je ook gerechtigheid zal zoeken voor anderen.”

Ode aan Erk

Vintage Erk, foto: Tineke van Brederode

Er is iets vreemds in de muziekbusiness (en misschien wel in de culturele sector at large): ego’s raken eenvoudigweg sterk uitvergroot en cynisme kan opdoemen als beroepsdeformatie. Overigens zag ik dat veel sneller en triester in Amsterdam dan in België, waar ik nu een jaar werk en woon. Ik ken maar weinig mensen die zich aan een dergelijke persoonlijkheidsontwrichting weten te onttrekken en reken mezelf rijk dat ik die zeldzame zielen veelal tot mijn intimi mag rekenen. Een van dergelijke figuren wil ik even op een sokkel hijsen: Erk Willemsen. Uitgever van o.a. Slagwerkkrant, De Gitarist, De Bassist, Interface en nog zo wat muzikantenbladen die het verbazingwekkend goed blijven doen omdat ze twee aspecten hebben die de muziekbladen van weleer (Vinyl, Oor) tegenwoordig missen: 1. adverteerders en 2. a dedicated audience. Twee jaar terug tekende Mathijs de Groot voor De Volkskrant een profiel, dat je hier kunt teruglezen. Zoals alle uitgevers die het snappen doet Erk oneindig veel meer dan print naar de drukker brengen: de sites zijn tiptop en actueel; en ook de events die vanuit de K18 stal worden georganiseerd worden hooggewaardeerd door zowel artiesten als publiek. Precovid zag ik eens Zappadrummer Terry Bozzio voor een idolaat publiek in het Haagse Paard optreden – copresentatie door K18.

Het zal niet verbazen dat ook voor een uitgever van muzikantenbladen 2020 geen fijn jaar was. Ondanks dat ken ik weinig mensen die zo monter (en dus inspirerend) blijven als Erk. Vandaag publiceerde hij (met zijn team) de jaarlijsten en observaties van de mensen achter mixedworldmusic.com. Dat kun je zoal hier teruglezen.

Ik denk nu ook aan Bas Springer, wereldmuziekschrijver en conferentiebezoeker par excellence en Mick Paauwe, een van de fijnste verschijningen op de (baby) bass in (latin-)jazz Nederland. Both are dearly missed, rest in peace.

2021 – het zal zijn.

heavy rotation week 53

Mary Halvorson’s Code Girl, Artlessly Falling (Meltframe Music, 2020)
Oorbeek, Kavel (Blowpipe Records, 2020)
HOERA., (Bert Cools, Stijn Cools & Dries Laheye) (10″, Granvat, 2018)
Pak Yan Lau, solo BOOKS (Book of Wood, Book of Star, Book of Toy) (3×10″, silentwaterlabel.com, 2013)
An Pierlé Quartet, Wiga Waga (W.E.R.F. Records, 2020)
Alex Koo, Attila Gyarfas, Ralph Alessi, Identified Flying Object (W.E.R.F. Records, 2020)
John Doe One, Horror Vacui (HannesdHoine.com, 2020)
Rodrigo Amado, A history of nothing (Trost Records, 2018)
Roberto Rodriguez, Roberto Rodriguez plays Masada Book Two (Tzadik, 2014)
Sonny Rollins, Rollins in Holland (Nederlands Jazz Archief/Resonance Records, 2020)
Rondos, A black and white statement (King Kong Records, 2009)
The Peter Brötzmann Octet, Machine Gun (1968, reissue cienfuegosrecords.com, 2018)
Various artists, Maakt de Rietveld betere muziek dan schilderijen (Paradiso 18 november 1980, eigen beheer)
Metropole Orkest, Then and now – The artistry of Ack & Jerry van Rooyen 1975-2020 (ZenneZ Records, 2020)

johan de witt bij nooit meer slapen

Johan de Witt (1625-1672), Grand Pensionary of Holland, Atelier van Adriaen Hanneman

Johan de Witt schreef bij leven zo’n 35 a 40.000 brieven,’ hoor ik bij Nooit Meer Slapen Fokke en Sukke tekenaar, uitgever en romancier Jean-Marc van Tol zeggen. ‘Zo’n 3.000 verschenen in druk, de rest niet.’ Dit terwijl ik Goethe al een hele pief vond met naar verluidt 16.000 stuks in diens correspondentie. Nog zo’n mooie quote: ‘Paleografie, als je dat kan heb je al een streepje voor, en dan zit je in dat archief en opeens is de tijd voorbij. Je voelt het zand waarmee hij het papier gedroogd heeft, soms zit er een haar van De Witt tussen.’ Je voelt als luisteraar de diepe fascinatie van Van Tol voor een van de grootste politici die ooit werkzaam was in de polder. Dit heerlijke gesprek van Van Tol met Pieter van der Wielen is hier terug te luisteren. Informatie over zijn onafhankelijke uitgeverij Catullus hier.

eastbound

>tram
Oostende Weg Naar Vismijn
Oostende Duin & Zee
Bredene Aan Zee
Bredene Campings
Bredene Renbaan
De Haan Vosseslag
De Haan Preventorium
De Haan Aan Zee
De Haan Waterkasteellaan
De Haan Zwarte Kiezel
Wenduine Konijnenpad
Wenduine Molen
Wenduine Centrum
Wenduine Manitoba
Wenduine Harendijke
Blankenberge Markt
Blankenberge Station perron 2
Blankenberge Pier
Blankenberge Sea Life
Blankenberge Duinse Polders
Zeebrugge Strandwijk
Zeebrugge Vaart
Zeebrugge Kerk
Zeebrugge Zeesluis
Heist Dijk
Heist Heldenplein
Duinbergen Duinbergen
Duinbergen Watertoren
Station Knokke
>trein
Brugge
Oostende

Kerstdag #2 ging ik oostwaarts richting Knokke. Dit traject beviel me al stukken beter, veel meer afwisseling tussen alle appartementsgebouwen en De Haan zelfs chique te noemen. In het voorjaar nog maar eens doen met de racefiets. Oostende Oosteroever en Zeebrugge hadden wel een Rotterdam vibe, binnenkort dat nog maar eens nader bekijken.

westbound

>tram
Oostende Ravelingen
Oostende Raversijde
Raversijde Domein Raversijde
Middelkerke De Greefplein
Middelkerke Casino
Middelkerke Verhaeghelaan
Middelkerke Krokodiel
Westende Belle Vue
Westende Bad
Westende Sint-Laureins
Lombardsijde Zeelaan
Lombardsijde Schoolstraat
Nieuwpoort Stad
Nieuwpoort Cardijnlaan
Nieuwpoort Ysermonde
Nieuwpoort Bad
Nieuwpoort Zonnebloem
Oostduinkerke Groenendijk Bad
Oostduinkerke Duinpark
Oostduinkerke Bad
Oostduinkerke Schipgat
Koksijde Lejeunelaan
Koksijde Bad
Koksijde Ster Der Zee
Koksijde Sint-Idesbald
De Panne Golfstraat
De Panne Centrum
De Panne Esplanade
De Panne Kerk
De Panne Moeder Lambic
De Panne Plopsaland
Adinkerke De Panne
>trein
Gent Sint Pieters
Oostende Terminus
>bus
Oostende Mariakerke

Kerstdag #1 eindelijk eens een voornemen gerealiseerd: de kusttram gepakt naar eindpunt De Panne. Nu begrijp ik waarom iedere Belg die ik spreek juist de Nederlandse kust roemt: na een mooi stukje pal aan zee bij Raversijde schiet je met de tram het land in, langs kilometerslange, allemaal eender ogende grijze appartementsgebouwen. Het oogt niet eens als gemaakt voor menselijke bewoning, maar vooral als investeringsobject om euro’s uit te slaan. Prompt ging ik het Nederlandse ruimtelijke ordeningsbeleid herwaarderen, hoewel ook bij de noorderburen een gigantische verdozing wordt gerealiseerd. Zie dit uitstekende artikel van Remco Andersen uit de Volkskrant van 12 februari 2020.
Straks deel II: de kusttram naar Knokke.